فصل يكى از مواقف مهولهء « 1 » قيامت ، موقفى است كه نامه‌هاى اعمال داده شود چنان‌چه حق‌تعالى در اوصاف قيامت فرموده : وَ إِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ « 2 » يعنى وقتى كه صحيفه‌ها منتشر و پهن شود ؛ « على بن ابراهيم » گفته كه : مراد صحيفه‌هاى اعمال مردم است . « 3 » و نيز حق‌تعالى در سورهء انشقاق فرمود : فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً ( الآيات ) « 4 » يعنى : امّا آن‌كه داده شود نامهء او به دست راستش پس به زودى حساب كرده شود حساب آسانى ، و برگردد به سوى كسانش شاد و خرّم . و امّا آن‌كه داده شود نامهء او به پشت سر او ، پس به زودى بخواند هلاك را يعنى بگويد : واثبورا ، و درآيد يا بسوزد در آتش افروخته . « عيّاشى » از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : چون روز قيامت شود به هر كس نامهء او را بدهند و گويند : بخوان ، پس حق‌تعالى به خاطر او مىآورد جميع كرده‌هاى او را از نگاه كردن و سخن گفتن و قدم برداشتن و غير اينها را به نحوى كه گويا الحال كرده است ؛ پس مىگويد : اى واى بر ما ، چه مىشود اين نامه را كه ترك نكرده است صغيره را و نه كبيره را ، مگر آن‌كه احصا « 5 » كرده است آن را . « 6 »

--> ( 1 ) - ترسناك . ( 2 ) - سورهء 81 - آيهء 10 . ( 3 ) - تفسير قمّى 2 / 407 ط نجف اشرف . ( 4 ) - سورهء 84 آيهء 8 به بعد . ( 5 ) - سرشمارى . ( 6 ) - بحار ج 7 ص 314 ح 9 . « يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها » كهف / 49 .