« ابن قولويه » از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : هركه زيارت كند قبر امام حسين عليه السّلام را در ماه رمضان و بميرد در راه زيارت ، از براى او عرض و حسابى نخواهد بود ، و به او گويند كه داخل بهشت شو بدون خوف و بيم . « 1 » علّامهء مجلسى ( رحمة اللّه عليه ) در « تحفه » فرموده : به دو سند معتبر منقول است كه حضرت امام رضا عليه السّلام فرمود : هركه زيارت كند مرا با آن دورى قبر من ، بيايم به نزد او در سه موطن روز قيامت تا او را خلاصى بخشم از اهوال آنها ، در وقتى كه نامه‌هاى نيكوكاران در دست راست ايشان و نامه‌هاى بدكاران به دست چپ ايشان پرواز كند ، و نزد صراط ، و نزد ترازوى اعمال . « 2 » [ كلام امام صادق در رابطه با نامه اعمال مؤمن ] و در حقّ اليقين « 3 » فرموده كه : « حسين بن سعيد » در كتاب زهد از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : چون حق‌تعالى خواهد مؤمن را حساب كند ، نامهء او را به دست راست او بدهد و ميان خود و او حساب كند كه ديگرى مطّلع نشود ، و گويد : اى بندهء من ! فلان‌كار و فلان‌كار كردى ، گويد : اى پروردگار من كرده‌ام ، پس خداوند كريم فرمايد كه : آمرزيدم آنها را از براى تو و بدل كردم آنها را به حسنات . پس مردم گويند : سبحان اللّه ! اين بنده يك گناه نداشته است ؛ و اين است معنى قول حق‌تعالى : هركه نامهء او به دست راست او داده شود ، پس بعد از اين حساب خواهد شد حسابى آسان و برمىگردد به سوى اهل خود مسرور و خوشحال « 4 » . راوى پرسيد : كدام اهل ؟ فرمود : اهلى كه در دنيا داشته است اهل اويند در بهشت اگر مؤمن باشد . پس فرمود : اگر نسبت به بنده ارادهء بدى داشته باشد حساب مىكند او را علانيه در حضور خلايق ، و حجّت را بر او تمام مىكند و نامه‌اش را به دست چپ او مىدهند ؛ چنان‌چه حق‌تعالى فرموده است : و امّا آن‌كه نامهء او را از پشت سر او مىدهند پس « واثبورا »

--> ( 1 ) - كامل الزّيارات / 331 عنه نور العين فى المشى الى زيارة قبر الحسين عليه السّلام ص 30 ب 9 ح 3 . ( 2 ) - خصال 1 / 109 و امالى صدوق ص 121 عنهما بحار / 102 / 34 ب 53 ح 13 . ( 3 ) - حقّ اليقين 445 - 444 ب 5 ف 11 - بحار 7 / 325 ب 16 ح 17 . ( 4 ) - فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ ، فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً ، وَ يَنْقَلِبُ إِلى أَهْلِهِ مَسْرُوراً .