را به ميخهاى آتشى ، تا حق‌تعالى حكم فرمايد ما بين مردم ، پس امر شود كه او را ببرند به آتش . « 1 » پنجم [ شارب الخمر در قيامت ] و نيز از آن حضرت صلوات اللّه عليه روايت كرده كه فرمود : شارب الخمر محشور شود روز قيامت در حالى كه رويش سياه ، و چشمهايش كبود و مايل و كج شده باشد كنج دهانش ، و جارى باشد آب دهانش ، و بيرون كرده باشد زبانش را از قفايش . « 2 » و در علم اليقين محدّث فيض است كه روايت شده در صحيح كه : شارب الخمر محشور شود روز قيامت در حالى كه كوزه‌اى در گردنش است و قدح در دستش و بويش گنديده‌تر است از هر مردارى كه بر روى زمين است ، لعنت مىكند او را هركه مىگذرد بر او از خلايق . « 3 » ششم [ شخص دورو در قيامت ] شيخ صدوق از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه فرمود : مىآيد روز قيامت شخص دورو در حالى كه بيرون كرده زبانش را از قفاى خود ، و يك زبان ديگر است براى او كه بيرون آورده از پيش‌رو در حالى كه شعله مىكشند از آتش تا افروخته كنند جسد او را ؛ پس گفته شود اين است آن‌كسى كه در دنيا دورو و دو زبان بوده و شناخته مىشود به اين‌روز قيامت . « 4 » و بدانكه چيزهايى كه نافع است براى اين موقف ، بسيار است و ما به چند چيز از آن اشاره مىكنيم : [ چيزهايى كه در قيامت مفيد است : ]

--> ( 1 ) - عقاب الاعمال / 238 ط صدوق . ( 2 ) - بحار ج 7 ص 18 ب 5 از ج 127 . ( 3 ) - و لنعم ما قيل : منگر در بتان كه آخر كار * نگريستن گريستن آرد بار شاهدان زمانه خرد و بزرگ * ديده را يوسفند و دل را گرگ جعد مفتول ( * ) دل كسل باشد * زلف مرغول ( * * ) غول دل باشد ( منه ) ( * ) موى پيچيده‌شده ( * * ) پيچ‌وتاب ( 4 ) - بحار ج 7 ص 218 ح 130 .