اوّل [ تشييع كننده جنازه ] در حديثى وارد شده كه : هركه تشييع كند جنازه‌اى را ، حق‌تعالى موكّل فرمايد بر او ملائكه‌اى كه با ايشان باشد راياتى « 1 » ، تشييع كنند او را از قبرش تا محشرش . « 2 » دوّم [ بر طرف كردن اندوه مؤمن ] « شيخ صدوق » از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده : هركه بر طرف كند از مؤمنى اندوهى ، حق‌تعالى بر طرف كند از او اندوه‌هاى آخرت را و بيرون آيد از قبر خود در حالى كه دلش خنك و سرد باشد . « 3 » سوّم [ ادخال السرور فى قلب مؤمن ] « شيخ كلينى » و « صدوق » از « سدير صيرفى » روايت كرده‌اند در خبر طولانى كه گفت : فرمود حضرت صادق عليه السّلام كه : چون حق‌تعالى مؤمن را از قبرش بيرون آورد ، بيرون شود با او مثالى ؛ يعنى قالبى و كالبدى كه پيش روى او باشد ، پس هرچه ببيند مؤمن ، هولى از هولهاى روز قيامت ، آن مثال به او گويد : اندوهناك مشو و مترس و مژده باد تو را به سرور و كرامت از حق‌ّتعالى . و پيوسته او را بشارت دهد تا در مقام حساب ؛ پس حق‌ّتعالى حساب كشد او را حساب آسانى و امر فرمايد او را به بهشت ، و آن مثال در جلو او باشد . پس مؤمن گويد به او : خدا رحمت كند تو را خوب رفيقى بودى براى من ؛ بيرون آمدى با من از قبر من و پيوسته بشارت دادى مرا به سرور و كرامت از حق‌تعالى تا ديدم من آن را . پس تو كيستى ؟ ! گويد : من آن سرور و شادى هستم كه داخل كردى بر برادر مؤمن خود در دنيا ؛ حقّ تعالى خلق فرموده مرا از آن تا بشارت دهم تو را . « 4 »

--> ( 1 ) - پرچم‌هايى . ( 2 ) - بحار ج 7 ص 208 ب 5 ح 98 . ( 3 ) - بحار ج 7 ص 198 ح 71 به نقل از كافى ج 2 / باب تفريج كرب المؤمن ص 199 - 200 ح 3 : « من نفّس عن مؤمن كربة نفّس اللّه عنه كرب الآخرة و خرج من قبره و هو ثلج الفوآد . » ( 4 ) - بحار ج 7 ص 197 و ج 74 ص 284 ، اصول كافى 2 / 191 - 190 باب ادخال السّرور على المؤمنين ح 8 و 10 .