ششم : و نيز از آن حضرت روايت كرده كه فرمود : هركه دشمن گيرد نفس خود را نه مردم را ، ايمن گرداند حق‌تعالى او را از ترس روز قيامت . « 1 » هفتم : شيخ اجلّ « علىّ بن ابراهيم قمّى » از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده : هركه فروخورد خشم خود را و حال آن‌كه ممكن باشد او را كه جارى كند و روان گرداند آن را ، پر كند خداوند دل او را از امن و ايمان روز قيامت . « 2 » هشتم : حق‌تعالى در سورهء نمل فرمود : مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ « 3 » ( يعنى ) هركه آورد در روز قيامت حسنه را ، پس از براى اوست بهتر از آن و ايشان از فزع آن روز ايمنند . از حضرت امير المؤمنين روايت شده كه فرمود : حسنه در اين آيه ، معرفت و ولايت و محبّت ما اهل بيت است . « 4 » نهم : شيخ صدوق از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : هركه اعانت كند برادر مؤمن اندوهگين تشنه را ، از توانائى خود و آسايش دهد او را از غم و اندوهش ، يا يارى كند او را بر قضاء حاجتش ، براى او باشد از حق‌تعالى هفتاد و دو رحمت كه يكى از آنها را حق‌ّتعالى در دنيا به او مرحمت فرمايد كه اصلاح كند به آن امر معاشش را و ذخيره نمايد هفتاد و يك رحمت ديگر را براى ترسها و هولهاى روز قيامت او . « 5 » [ سخن امام باقر ( ع ) در رابطه با برآوردن حوائج مؤمنين : ] مؤلف گويد كه : در خصوص قضاء حوائج برادران دينى روايات بسيار نقل شده ؛ از جمله از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام مروى است كه : كسى كه برود پى حاجت برادر مسلمان خود ، حق‌تعالى او را در سايهء هفتاد و پنج هزار فرشته درآورد ، و برندارد قدمى مگر آن‌كه بنويسد براى او حسنه و محو فرمايد از او سيّئه ، و بالا برد براى او درجه‌اى و چون فارغ شود از حاجت او بنويسد براى او اجر كسى

--> ( 1 ) - بحار ج 7 ص 302 ح 59 : من مقت نفسه دون النّاس ، آمنه اللّه من فزع يوم القيامة . ( 2 ) - من كظم غيظا و هو يقدر على امضائه حشا اللّه قلبه امنا و ايمانا يوم القيامة بحار 7 / 303 ب 15 ح 62 . ( 3 ) - سورهء 27 آيهء 89 . ( 4 ) - بحار ج 7 ص 117 ذيل حديث 54 : . . . فالحسنة و اللّه ولاية امير المؤمنين عليه السّلام . ( 5 ) - اصول كافى 2 / 199 باب تفريج كرب المؤمن ح 1 .