طالبان حق به امر حق تصرف كند ، در شريعت بر وفق آنچه در كتاب كرديم و سنت بنى أمى كه صاحب الخلق العظيم است گويد و شنود ، در طريقت اگر پاى از جاده بيرون ننهد بدست همت اين شمشير بردارد و سر هواى خداآزاران از تن جدا كند ، و دايما در آن آينهء حقيقت‌نماى مىنگرد و جمال ولايت خود و سيماى اعمال ايشان را مشاهده مىكند ، و اگر نقصانى يابد هم در حال به تدارك مشغول شود ، و به هيچ نوع نگذارد كه غبارى از عالم حدوث بسبب گفتن و خوردن بر چهرهء آن آيينه نشيند ، و اگر نعوذ باللّه تعالى از كلمات و لقمات حظوظى غبارى نشست هم در حال روى به خلوت آرد و بصفاى ذكر آن غبار را پاك كند . ديگر شيخى ( خانقاه روضه ) كه در سمنان بر شارع عام مقابل مسجد جامع ساخته‌ام « 1 » به دو مقرر گشت ، و نصف عشر از آنچه به روضه داده‌ام از موقوفات ، حق او باشد تا در صرف مالابد خود مىكند ، و بر آن موجب كه در وقفيه نوشته‌ام خدمت مجاوران بجاى مىآورد تا بركت آن به دو و اصل و احوال ما را شامل گردد ان شاء اللّه تعالى ، و ما ذلك على اللّه بعزيز و هذا خط الفقير الى اللّه ، احمد بن محمد بن - احمد السندى محتدا سمنانى مولدا تاب اللّه عليه توبة نصوحا . كتبه فى اوائل صفر ختم بالخير و الظفر سنة ثمان عشر و سبعمائة « 2 » 718 هجرى ) . در خلاصة المناقب تأليف نور الدين جعفر بدخشى مذكور است كه ( مير سيد على همدانى ) قدس اللّه سره فرمودند كه : « در مدت صحبت شريف اخى على دوستى چون از وظيفهء صباح فراغ حاصل

--> ( 1 ) . منظور تكيه پهنه سمنان است و معلوم مىشود بانى اين تكيه شيخ علاء الدوله سمنانى بوده و « خانقاه روضه » نام داشته است در اين مورد به تاريخ سمنان تأليف رفيع مراجعه شود . ( 2 ) . روضات الجنان و جنات الجنان تأليف حافظ حسين كربلائى تبريزى جلد دوم صفحه 281 - 280 .