بسيار مشتاق بود به اندازه‌اى كه از اداء نماز باز مىماند . در اثر كثرت كار مجال به ياد آوردن ورقى از خوانده‌هاى خود را نداشت . ملازمت او در دستگاه سلطنت ايلخانان مغول مدت ده سال يعنى از سال 674 تا سال 683 به طول انجاميد ، يعنى بعد از اباقا خان در دستگاه ارغون خان همچنان ادامه يافت . حمد اللّه مستوفى كه معاصر شيخ علاء الدوله سمنانى بوده مىنويسد : ( در عهد ارغون خان عمل پيشه بود ) يعنى در مشاغل دولتى روزگار مىگذرانيد و همين سخن را ديگران و از آن جمله خواند مير و دولتشاه تكرار كرده‌اند . به طورى كه از مطالب مندرج در چهل مجلس و نوشته‌هاى شيخ از جمله در كتاب العروة برمىآيد و برخى از مورخان نيز آن را تأييد كرده‌اند شيخ علاء الدوله سمنانى در يكى از سفرهاى ارغون خان به منظور جنگ با سلطان احمد تكودار كه در نزديكى قزوين اتفاق افتاد ، ( 683 هجرى ) از همراهان و ملازمان ارغون خان بود . در حين وقوع جنگ جذبه‌اى از جذبه‌هاى حق به شيخ وارد آمد و ناگاه قبا و كلاه و سلاح دولتى را به يك سو افكند و خرقهء صلاح پوشيد و به توبه و عبادت و رياضت پرداخت . كم خفت ، كم خورد . كم گفت و هر شب قضاء نماز ده روزه مىگذاشت و پنج آيت قرآن مجيد همىآموخت و ياد مىگرفت و در پرستش يزدان پرواى پرستارى سلطانش نماند تا اينكه به سال 685 هجرى نالان شد و به اجازت ارغون خان به سمنان آمد و در بيست و شش سالگى به تحصيل دانش و تهذيب اخلاق و طلب سلوك همت گماشت . نحو را ظاهرا از كتاب مفصل زمخشرى و كافيه ابن حاجب نزد دانائى به نام سيد اخفش و حديث را از كتاب صحيح مسلم نزد دائى