خود ركن الدين صاين و مردى به نام رشيد بن ابى القاسم بخواند « 1 » . استاد دكتر ذبيح اللّه صفا دربارهء زندگانى شيخ علاء الدوله سمنانى مىنويسد « 2 » : ( بعد ازين تنبه در زندگانى شيخ تغييرات بزرگ رخ داد چه او به سبب آنكه به خاندانى عمل‌پيشه و متصدى مشاغل بزرگ انتساب داشت تا آن هنگام در امور سياسى روزگار مىگذرانيد و در شمار مقدمان دربار ايلخانى بود . ولى ازين پس اندك‌اندك مىبايست خود را براى حياتى عالمانه و فقيرانه آماده كند و همينطور هم بود . شيخ در ذكر احوال خويش بعد از اين واقعه شرح مستوفائى در كيفيت زهد و تهجد و اعراض از امور دنيوى در حالى كه هنوز در اردوى ( خان ) بسر مىبرده است ، مىدهد . ولى مىدانيم كه تا سال 685 كه بر اثر بيمارى از اردوى ارغون خان رهسپار سمنان شده بود ، هنوز رسما مشاغل دربارى را رها نكرده بود . فصيح احمد خوافى نيز تاريخ خروج علاء الدوله را از اردو و بازگشت او را به سمنان در ذيل وقايع همين سال نوشته است . علاء الدوله پس از بازگشت به سمنان به جد در كار تكميل تحصيلات و اطلاعات خود ايستاد و مخصوصا به فقه و حديث و علوم ادبى توجه كرد و در همان حال از پيمودن مراحل سلوك غافل نماند ، چنان كه غلامان و كنيزكان خود را آزاد ساخت و حقوقى را كه از ديگران بر عهدهء وى بود به تمامى ادا كرد و اموال خود را وقف نمود و خانقاه سكاكيه را كه منسوب به شيخ حسن سكاك سمنانى از مشايخ قرن پنجم و ششم هجرى بود تعمير و مرمت كرد و در آن ( اربعينات )

--> ( 1 ) . تذكره آتشكده آذر بيگدلى به تصحيح دكتر حسن سادات ناصرى بخش نخست صفحه 410 ( 2 ) . تاريخ ادبيات در ايران جلد سوم صفحه 801