تا يحيى آباد 218 هفت فرسخ و از آنجا تا قرينين 219 پنج فرسخ و از قرينين تا اسدآباد هفت فرسخ راه بر روى رودخانه است . پس تا حوزان شش فرسخ و از آنجا تا قصر أحنف بن قيس 220 چهار فرسخ ديگر از طريق رودخانه است . سپس تا مرورود 221 پنج فرسخ و از آنجا تا أرشگن پنج فرسخ و تا أسراب هفت فرسخ ديگر ، سپس تا گنجاباد شش فرسخ و از آنجا تا طالقان 222 شش فرسخ و تا كنسحاب پنج فرسخ ديگر و از آن نقطه تا ارغين پنج فرسخ و سپس تا قصر خوط پنج فرسخ و تا فارياب 223 پنج فرسخ ديگر و از آنجا تا قاع از نواحى جوزجان 224 نه فرسخ ، پس از آن تا شبورقان 225 نه فرسخ و تا سدره از نواحى بلخ شش فرسخ ديگر و از آنجا تا دست كرد پنج فرسخ و تا غور 226 چهار فرسخ و از غور تا بلخ سه فرسخ است ، لذا از مرو تا بلخ صد و بيست و شش فرسخ راه باشد . احوص گويد : يجبى له بلخ و دجلة كلّها * و له الفرات و ما سقى و النيل پس تا سياه‌جرد پنج فرسخ و تا جيحون كه رود بلخ باشد هفت فرسخ است ؛ بر سمت راست رودخانه كورهء خلم 227 و رود ضرغام و بر سمت چپ آن مرو و خوارزم 228 قرار دارد كه نام آن منطقه فيل 229 است . بر دو سمت رود بلخ و آمل و زم و كوهستانهاى طالقان و فارياب و نخذ 230 و جوزجان قرار دارند و كثير گويد : سقى مزن السحاب اذا استهلّت * مصارع فتيه بالجوزجان و دورترين دهكده‌هاى بلخ و رود بلخ ( جيحون ) از ترمذ 231 مىگذرد و اين رود به ديوارهاى شهر برخورد مىكند و اين شهر بر روى سنگهاى كوهستانى ساخته شده است . راه چغانيان 232 از ترمذ تا صرمنجان 233 شش فرسخ و تا دارزنجى 234 شش فرسخ ديگر و از آنجا تا برنجى هفت فرسخ ، سپس تا چغائيان ( الصغائيان ) پنج فرسخ و تا بونذا شش فرسخ و از آنجا تا هموران هفت فرسخ است كه ميانشان دره‌اى به عرض تقريبى دو تا سه فرسخ قرار دارد ؛ سپس