تا ابان كسوان هشت فرسخ و از آنجا تا شومان 235 پنج فرسخ و تا واشجرد 236 چهار فرسخ ديگر و از آنجا تا راست 237 چهار روز راه است و راست منتهى اليه خراسان از آن سمت باشد و ميان دو كوه قرار دارد كه مدخل هجوم تركان بود ، لذا فضل بن يحيى بن خالد برمك بر اين مدخل درى ساخت . راه از بلخ تا طخارستان العليا از بلخ تا ولارى پنج فرسخ ، سپس تا شهر خلم پنج فرسخ و از آنجا تا بهار 238 شش فرسخ و تا بكبانول پنج فرسخ ديگر ، پس از آن تا قارض 239 عام هفت فرسخ است ؛ در نزديكى آن دهكده‌هاى بسطام بن سورة بن عامر بن مساور قرار دارد . على ابى العباس عبدالله بن طاهر براى دو سال ( دويست و يازده ) و ( دويست و دوازده ) مأمور جمع‌آورى خراج خراسان و ديگر نواحى و مناطق مربوطه گشت : رى ده ميليون درهم ، قومس دو ميليون و صد و هفتاد و شش هزار درهم ، جرجان 240 ( گرگان ) با شهرهاى آباد و دهستانها و آبخورهائى كه داراست ، ده ميليون و صد و هفتاد و شش هزار و هشتصد درهم ، كرمان پنج ميليون درهم و وسعت منطقه كرمان صد و هشتاد فرسخ در صد و هفتاد فرسخ است و براى كسراها ( ساسانيان ) شصت ميليون درهم خراج مىدادند ، خراج سجستان 241 پس از كسر خراج دهكده‌هاى مورق 242 و رخج 243 و سرزمين داور و زابلستان 244 كه از مرزهاى طخارستان به شمار مىآيد و نهصد و هفتاد و شش هزار درهم است ، شش ميليون و هفتصد و هفتاد و سه هزار درهم باشد ، طبسين 245 صد و سيزده هزار و هشتصد و هشتاد درهم و اضافه بر آن از طبسين پانزده هزار و سيصد و هفتاد درهم از برداشت دوم محصول به دست مىآيد ، قهستان هفتصد و هشتاد و هفت هزار و هشتصد و هشتاد درهم و از برداشت دوم محصول نيز صد و بيست و يك هزار و هشتصد و هفتاد و نه درهم و از غلات كمكى دو هزار و ششصد درهم ، نيشابور چهار ميليون و صد و هشت هزار و