انسان و پاداش او در آخرت انسان خود در كشتزار خويش گاهى گندم و ذرّت و سبزه مىكارد و پس از چند ماه محصول آن را درو و برداشت مىكند . گاهى نيز ، انگور و انجير و زيتون و سيب و پرتقال مىكارد و پس از سه يا چهار سال ، محصول آن را مىچيند . و گاهى خرما و گردو مىكارد و پس از هشت سال يا بيشتر ، از آن بهره مىگيرد . بدين گونه ، انسان نتيجه كار عادى و روزمره خود را به دست آورده و خانواده خويش و ديگران را از آن بهره‌مند مىسازد ؛ با اين وجود خداوند سبحان مىفرمايد : إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ . خداوند روزى دهنده است ، خداوند قوىّ قدرتمند « 1 » . اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ . خداوندى كه شما را آفريد سپس روزىتان داد « 2 » . وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ . فرزندانتان را از ترس فقر نكشيد ، ما شما و آنان را روزى مىدهيم « 3 » .

--> ( 1 ) - ذاريات / 58 . ( 2 ) - روم / 40 . ( 3 ) - انعام / 151 .