از فضل خود به ايشان بخشيده است ، خشنودند و به خاطر كسانى كه هنوز به آنان نپيوسته‌اند ، شادمانند كه نه ترسى بر ايشانست و نه اندوهى خواهند داشت ( ) [ آنان ] از نعمت خدا و بخشش او و اينكه خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند ، خوش‌حال و مسرورند « 1 » . همچنين است حال انسان سلطه‌گر و كسى كه انسان مؤمنى را با ظلم و تجاوز به قتل رسانده است ؛ چنين كسى نيز ، جزاى خود را در آخرت مىيابد ، چنان كه خداى سبحان فرموده : وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً . و هر كس انسان با ايمانى را از روى عمد به قتل برساند ، جزاى او دوزخ است ، و در آن جاودانه مىماند ، و خداوند بر او خشم كرده ، و از رحمت خود دورش ساخته ، و عذاب بزرگى برايش تهيه ديده است « 2 » . همچنين است حال كسى كه معلول جسمى به دنيا مىآيد ، مانند : كور و كر و ناقص الخلقه كه اگر به خدا و روز قيامت ايمان آورد و دوستدار اولياى خدا باشد و بر نقص عضو خويش براى خدا شكيبائى ورزد ، چنين كسى را خداوند در زندگى جاويد آخرت پاداشى مىدهد كه با اين كمبود دنيائى و رنج و زحمتى كه براى آن در راه خدا تحمل كرده ، قابل قياس نباشد . « 3 » بنابر آنچه آورديم ، عدل الهى بدون دريافت پاداش عمل در آخرت ، تحقق نمىيابد ، خداوند براى دريافت پاداش اعمال ، پس از زندگى دنيا ، مراحل متعدّدى قرار داده كه در بحث‌هاى بعدى آن را پى مىگيريم .

--> ( 1 ) - آل عمران / 169 - 171 . ( 2 ) - نساء / 93 . ( 3 ) - به ثواب الاعمال صدوق رحمه اللّه باب : ثواب كسى كه خدا را در حال كورى ملاقات كند و آن را براى خدا تحمل كرده باشد ، حديث 21 . و نيز ، به معالم المدرستين . جلد اول بحث شفاعت - روايت كورى كه نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آمد و از آن حضرت خواست تا دعا كند خدا شفايش دهد - مراجعه گردد .