نخست - معناى لغوى بداء بداء در لغت دو معنى دارد : 1 - " بدا الأمر بدوّا و بداء " ، يعنى : اين موضوع آشكار و واضح شد . پس ، يكى از معانى " بداء " آشكار شدن و وضوح است . 2 - " بدا له فى الأمر كذا ، يعنى : در اين موضوع چنين رأيى برايش پيدا شد ، رأى تازه‌اى پيدا كرد . دوم - معناى بداء در اصطلاح علماى عقايد اسلامى علماى " عقايد اسلامى " گفته‌اند : " بداء " درباره خداوند ، آشكار كردن چيزى است كه بر بندگان مخفى بوده و ظهورش براى آنان تازگى دارد . بنابراين ، كسانى كه پنداشته‌اند مقصود از " بداء " درباره خداوند اين است كه براى حق تعالى نيز ، همانند مخلوقات ، رأى تازه‌اى - غير از آنچه پيش از " بداء " داشته - پيدا مىشود سخت در اشتباهند ، راستى را كه خداوند برتر و بالاتر از آن است كه مىپندارند . سوم - بداء در قرآن كريم الف - خداى متعال در سوره " رعد " آيات ( 7 و 27 ) مىفرمايد : وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ . . . كسانى كه كافر شدند مىگويند : چرا آيت و معجزه‌اى از پروردگارش بر او نازل