شايستگى شفاعت ، پاداش برخى اعمال الف - تعريف شفاعت شفاعت در زبان عرب به معناى ضميمه كردن دو چيز همانند و درخواست عفو و بخشش براى گناهكار است ؛ شفيع و شافع كسى است كه براى يارى رساندن به گناهكار با او همراه شده و در حق وى شفاعت مىكند . ب - شفاعت در قرآن خداى متعال در سوره طه مىفرمايد : يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ . . . ( ) . . . يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا . روزى كه در صور دميده شود . . . ( ) . . . در آن روز شفاعت هيچ كس سودى نبخشد مگر كسى كه خداى رحمان به او اجازه داده و به گفتار او راضى است . « 1 » و در سوره مريم مىفرمايد : لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً . آنان هرگز حق شفاعت ندارند ، مگر كسى كه نزد خداى رحمان عهد و پيمانى

--> ( 1 ) - طه / 102 و 109 .