جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ . . . . كسانى كه طلا و نقره را گنجينه و اندوخته كرده و آن را در راه خدا انفاق نمىكنند ، آنان را به عذاب دردناكى بشارت ده ! روزى كه آن را در آتش جهنم گداخته كرده و صورتها و پهلوها و پشتهايشان را با آن داغ كنند [ و به آنها بگويند : ] اين همان چيزى است كه براى خود اندوختند ! پس بچشيد آنچه را مىاندوختيد ! « 1 » شيخ صدوق رحمه اللّه با سند خود از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه فرمود : اربعة يؤذون اهل النّار على ما بهم من الأذى ينادون بالويل و الثّبور : رجل عليه تابوت من حجر فانّه مات و فى عنقه اموال النّاس لم يجد لها فى نفسه اداء و لا مخلصا و رجل يجرّ امعاءه ، فانّه كان لا يبالى اين اصاب البول جسده و رجل يسيل فوه قيحا و دما ، فانّه كان يحاكى فينظر كلّ كلمة خبيثة فيفسد بها و يحاكى بها و رجل يأكل لحمه ، فإنّه كان يأكل لحوم النّاس بالغيبة و يمشى بالنّميمة . چهار گروهند كه با عذابى كه مىبينند و نعره‌هاى هلاكت خواهى و وا ويلائى كه سر مىدهند ، جهنميان را به ستوه مىآورند : 1 - كسى كه صندوقى از سنگ بر روى اوست ، زيرا وى در حالتى از دنيا رفته كه حقوق مالى مردم بر عهده‌اش بوده و قصد پرداخت و خلاصى از آن را نداشته است . 2 - كسى كه روده‌هاى خود را با خود مىكشد ، او كسى بوده كه از رسيدن بول به هر جاى بدنش باكى نداشته است . 3 - كسى كه از دهانش چرك و خون فوران مىكند ، زيرا او سخنان زشت را از دهان اين و آن گرفته و براى ديگران بازگو نموده و فساد و فتنه ايجاد مىكرده است . 4 - كسى كه گوشت خود را مىخورد . او كسى است كه گوشت مردم را با غيبت و سخن‌چينى مىخورده است . « 2 »

--> ( 1 ) - توبه / 34 - 35 . ( 2 ) - عقاب الاعمال ص 295 - 296 .