بندگان مخلص ما بود ! « 1 » ما وصف مذكور يعنى : عصمت و عدم سلطه ابليس را ، در سوره بقره ، در آنچه ميان خداى سبحان و خليل او ابراهيم مىگذارد ، از شروط امامت مىيابيم ، آنجا كه فرموده : وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ . و هنگامى كه خداوند ابراهيم را با وسائل گوناگونى امتحان كرد . و او به خوبى از عهده آن بر آمد . خداوند به او فرمود : من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم . ابراهيم عرض كرد : از دودمان من نيز ! خداوند فرمود : پيمان من به ستمكاران نمىرسد ! « 2 » در سوره انبيا آورده است : كسانى را كه خداوند پيشوايان مردم قرار داده ، آنان مردم را به فرمان خدا هدايت مىكنند : وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما هدايت مىكنند . « 3 » در همان سوره برخى از آنان را نام برده است ، مانند : نوح ، ابراهيم ، لوط ، اسماعيل ، ايوب ، ذا الكفل ، يونس ، موسى ، هارون ، داود ، سليمان ، زكريا ، يحيى و عيسى عليهم السّلام . در ميان كسانى كه خداوند در اين سوره آنان را به امامت توصيف فرموده ، نبىّ و رسول و وزير و وصىّ همگى وجود دارد ، بنابراين ، براى ما آشكار مىشود كه خداى تبارك و تعالى چنين شرط فرموده كه هر كس را امام قرار مىدهد ، نبايد ظالم باشد . خداوند امام را خليفه خود در زمين شمرده ، چنان كه در خطاب به داود عليه السّلام در سوره ص مىفرمايد : يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ . اى داود ! ما تو را جانشين در زمين قرار داديم . « 4 » و در توصيف آدم عليه السّلام براى فرشتگان در سوره بقره فرموده :

--> ( 1 ) - يوسف / 24 ( 2 ) - بقره / 124 ( 3 ) - انبيا / 73 . ( 4 ) - ص / 26 .