مىگيرد ، مانند نور ماه . 15 - أمر : امر دو معنى دارد : الف - خواستن انجام كار كه ضد نهى است و جمع آن اوامر ، ب - شأن و كار و حال ، كه جمع آن امور است . 16 - سخّر : رام كرد ، خاضع و ذليل نمود ، و آن را در مسير هدف معينى روانه ساخت . مسخّر : آنچه با قهر و زور رام مىگردد . 17 - رواسى : جمع راسى ، كوه ثابت و استوار و پابرجا . تفسير آيات تفسير مشروح آيات را براى تفسير كلمات قَدَّرَ فَهَدى مىآوريم : الف - تفسير قدّر : خداوند عزيز در آيات سوره فصّلت ، آفرينش را منحصر و مخصوص ذات اقدس خود " رب العالمين " دانسته ، سپس به بيان سامان دادن و چگونگى تقدير نظام و ادامه بقاى آن پرداخته و فرموده : وَ جَعَلَ فِيها رَواسِيَ مِنْ فَوْقِها وَ بارَكَ فِيها وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ . او در چهار روز بر گرده زمين كوههاى استوارى قرار داد ، و در آن بركت و فزونى بخشيد و مواد غذائى را برابر با نياز خواستاران در آن جاى داد . « 1 » و درباره آسمان فرموده : ايجاد آن به صورت هفت آسمان را در دو روز به پايان برده است ، و در هر آسمانى كار آن را وحى فرموده ، و آسمان دنيا را با نوردهندگان آراسته ، و اينها همه را از تقدير و سامان دادن پروردگار عزيز دانا شمرده است . درباره اينكه چگونه فرمان پروردگار ، براى ادامه بقا بر وفق نظام آفرينش به آنها صادر شد ، فرموده است : إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ . پروردگار شما خداوندى است كه آسمانها و زمين را در شش روز [ دوران ]

--> ( 1 ) - فصّلت / 10 .