تا آنجا كه بيشتر آنان را سپاسگزار نخواهى يافت . خداى سبحان فرمود : اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزاؤُكُمْ جَزاءً مَوْفُوراً برو ! هر يك از آنان كه تو را پيروى كند ، جهنم كيفر شماست ، كيفرى فراوان « 1 » آرى ، ابليس به محض انتخاب اين راه ، از درجه فرشتگان معصوم به درجه عاصيان فرمان خدا منتقل گرديد . و در اين درجه نيز ، راه نادمان از گناه و توبه‌كنندگان به سوى خدا را پيشه نكرد ، بلكه با اختيار خود به ادنى درجه پستى و حضيض ذلت افتاد ، درجه كسانى كه مردم را گمراه مىكنند و هميشه دوران ، بر آن اصرار مىورزند . دوم : آدم و حوّاء خداى متعال پس از آنكه آفرينش آدم عليه السّلام را تمام كرد و فرشتگان را به سجده براى او واداشت ، و حوّا را آفريد ، هر دو را در آن بهشت جاى داد ، بهشتى كه بايد بر روى اين زمين باشد ، زيرا خداى سبحان آدم را از گل همين زمين آفريده ، و او را براى زندگى بر روى اين زمين آماده كرده - و در كتاب و سنت هم نصّ صريحى نداريم ، كه بگويد خداوند آدم را ، پس از آفرينش ، از اين زمين به بهشتى كه در يكى از ستارگان ديگر بوده منتقل كرده ، و دوباره او را به اين زمين بازگردانده است - پس بناچار بايد اين بهشت ، چنان كه گفتيم ، بر روى اين زمين بوده باشد ، جز آنكه ، اين بهشت چنان كه مىنمايد ، در نوع خود بىنظير و يگانه ، و مخصوص اين مرحله از مراحل آفرينش آدم و حوا بوده است . و وجود آن با سرآمدن اين مرحله از خلقت ، پايان پذيرفته است - و خدا داناتر است . اين بهشت ويژگيها و امتيازات مخصوصى داشته است كه خداوند به بخشى از آن اشاره كرده و از جمله به آدم عليه السّلام فرموده : تو در اين بهشت نه گرسنه مىشوى ، نه تشنه ، نه عريان مىگردى و نه از حرارت خورشيد آسيب مىبينى . و به او و حواء فرموده : از اين باغ هر چه را خواستيد بخوريد ، ولى نزديك اين درخت نرويد كه از ستمكاران به خودتان خواهيد شد .

--> ( 1 ) - اسراء / 63 .