ابى طالب » و مىگفت باء او معلوم نيست ، گويا به مرور ايّام و دهور ، مندرس و محو شده . و اين شخص مذكور خط كوفى را بسيار خوب مىدانست و مىنوشت و خوب مىخواند ، و مىگفت : اين بياض در پارچهء نفيس و با قيمت و در قابلوق « 1 » سنگين است و او را در صندوقچه‌اى از طلا گذاشته‌اند و هر جمعه بيرون مىآورند ، خان و ساير خواصّ او به زيارت او مشرف مىشوند . و در بعض از كتب به نظر رسيد كه آن حضرت اين دعا را « مفتاح الفتوح و رموز الكنوز و الفلاح » مسمّى كرده و در هر كربت و شدّت به قرائت آن مواظبت مىفرمودند . و اكابر مىفرمايند كه در اين دعا اسرار الهى و خيرات نامتناهى مندرج است و سلف بر قرائت اين دعا مداومت كرده‌اند و به حصول مقاصد و حصول مطالب خود فايز مىشدند . لهذا اين اقل الطلبه مصطفى بن محمّد - عفى اللّه عنهما بحقّ المعصومين من آل محمد - صلّى اللّه عليه و آله - به قدر استعداد و قابليّت ، اين دعاى مبارك را نوشتم و شرح سندش هم نوشتم تا مزيد رغبت و زيادتى شوق شود . و بايد داعى از براى مطلبى و مدّعائى كه اين دعا را مىخواند ، آن مطلب به حال او مناسب باشد ، يا طالب فوق مرتبهء خود نباشد و به دهن كوچك لقمهء بزرگ بر ندارد ، و به جهت تعويق استجابت دعا كلال و ملال به خود راه ندهد ، و نقصان را از خود داند نه از دعا . و بايد داعى تأسّى و اقتدا به صاحب دعا كند و بجز طريقهء تقوى و پرهيزگارى و تخلّق به اخلاق حسنه را نپيمايد ، و البتّه يقين بداند كه كاسهء گرمتر از آش نخواهد بود ، و اگر خود را شيعهء آن حضرت خيال كند بايد معناى شيعه را اوّل بفهمد كه تسميهء شيعه به شيعه از چه جهت است . و شيعه به معناى پيروى و متابعت است و شيعهء فاسق و فاجر و خائن و رذل « 2 » و مردم آزار و كج خلق ، قورمه چلوى بىگوشت و كوسج ريش پهن است . در اين صورت اين شخص من حيث الباطن شيعهء شيطان و

--> ( 1 ) يا قابلق در اصل تركى است . كيسه‌اى كوچك كه به كمر حمايل مىكردند و در آن عطر و لوازم همراه را مىگذاشتند ( دهخدا ) . ( 2 ) ى ، ع : رزل .