تعاليم دوازده‌گانه مذكور اگرچه در ظاهر بسيار جذاب و زيبا است و از طرفى از جمله شعارهاى تبليغاتى مؤثر ، در جذب افراد بهائى به اين آيين مىباشد ، اما با عملكرد رهبران و پيروان آن در گذشته و حال خصوصا برنامه‌هاى اعمال شده از سوى « بيت العدل اعظم » بهائيان مغايرت بسيار دارد ؛ زيرا : اولا : در اين تعاليم از وحدت عالم انسانى و ترك تعصبات دينى سخن به ميان آمده است ؛ به طورى كه از نگاه بهائيان هر انسانى مشمول الطاف جليل اكبر مىباشد ؛ در حالى كه در نوشته‌هاى بهاء و عبد البهاء و جانشينان او ، مخالفين با القابى چون گوساله ، حيوان درنده و اهل دوزخ و گمراه‌كننده ياد شده است و ريختن خون مسلمانان حلال و آزار و اذيت ايشان مباح مىباشد . « 1 » ثانيا : عبد البهاء مردم جهان را به حقيقت و نهى از تقليد تشويق مىكند ؛ در حالى كه خودش اختيار بشر را به تشكيلات ادارى واقع در اسرائيل به نام « بيت العدل » - كه امروزه در دست افراد بىاعتقاد و وابسته به سازمان‌هاى جاسوسى است - داده است . ثالثا : بهائيان با الهام از اين تعاليم و براى جذب افكار عمومى جهانيان نيز الفت و محبت ميان بشريت و تحريم جنگ و صلح عمومى ، تبليغات گسترده‌اى را در مجامع بين‌المللى آغاز كرده‌اند ، اما بسيارى از مسلمانان و خصوصا شيعيان و زوّار عتبات هنوز فجايع اسفناك آنان را در كربلا و نجف فراموش نكرده‌اند و از طرفى جهان اسلام اتحاد رهبران اين آيين را با غاصبان اشغالگر قدس ( صهيونيزم جهانى ) به منظور ريشه‌كن كردن اسلام از خاطر نمىبرد . به عبارت ديگر ، بهائيان خود را زير بيرق كشورى قرار داده‌اند و « سرنوشت خود را به سرنوشت رژيمى گره زده‌اند » « 2 » كه روزانه ده‌ها نفر از مسلمانان را با بيرحمى تمام به شهادت مىرساند . رابعا : بهائيان و عبد البهاء بر تساوى حقوق زن و مرد پافشارى بسيارى مىكنند ؛ در حالى كه به‌عنوان مثال در اصل ديانت بهائى بين زن شهرى و زن روستايى تفاوت فاحش قائل شده‌اند ؛ به طورى كه مهريه زن شهرى را 19 مثقال طلا و مهريه زن روستايى را 19 مثقال نقره قرار داده‌اند . به هر ترتيب در سال 1921 ميلادى با مرگ عبد البهاء ، شوقى افندى ملقب به شوقى ربانى

--> ( 1 ) . فضل اللّه مهتدى ، پيام پدر ، ص 212 ، تهران ، انتشارات امير كبير ، چاپ سوم ، 1367 . ( 2 ) . مجلهء اخبار امرى ، بهائيت ايران ، ص 60 ، دىماه 1340 .