10 . لأنّ البدو خلقه و « أين » خلقه . 11 . ان قلت : « صح به التوحيد » فكيف يصحّ « لك » و « ما لك » ؟ و المفعول و المقول فضول فضل الذات ، لأنّها عوارض ، و العوارض لا تعارض . و الذى يحمل العرض ، كيف لا يكون جوهرا ؟ ، و الذى يفارق الجسم لا يكون الّا جسما . و الذى يفارق الروح لا يكون الّا روحا . 12 . رجوعنا الى « ما » و هى ضمن مشمولة و ( ها ) ضمة و مقولة و ( ها ) شمه و محمولة . 13 . الأوّل مفعولاته و الثانى مرسومات « 1 » دوائر الكونين . 14 . النقطة معنى التوحيد ، لا التوحيد ، و ان انفصل عن الدائرة . 10 طاسين التنزيه 1 . و هذه الدائرة مثاله و هذه صورته . 2 . و جمله ما سبق جمله بأقاويل أهل الملل و المهل و المقل و السبل . 3 . فالأولى ظاهرة ، و الثانية باطنة و الثالثة اشارة . 4 . هذه كلّها مكوّن « 2 » ، و متكوّن « 3 » ، و محوّر « 4 » و مطروق « 5 » و مسمور « 6 » ، و منكور « 7 » و مغرور « 8 » و مبهور « 9 » . 5 . فى ضمائر الضمائر دائر « 10 » و مائر « 11 » و حائر « 12 » و هائر « 13 » و عائر « 14 » و نائر « 15 » و صائر « 16 » .

--> ( 1 ) . مرسوم از مصدر رسم ، نشان كرده شده ، عادت . ( 2 ) . مكوّن : هست‌كننده و خلق‌كننده و از نو بيرون آورنده ، بوجود آورند . ( 3 ) . متكون : هست‌شونده و موجودشونده ، بوجودآمده ، جنبانيده شده . ( 4 ) . محوّر : سپيده كرده ، جامهء سپيد كرده شده ، آنچه گرد خود گردد ، مركز چيزى ، مدار ، حلقه‌اى كه زبانهء كمبرند بدان بند مىگردد . ( 5 ) . مطروق : كوفته‌شده ، كوفتن . ( 6 ) . مسمور : از سمر ، افسانه ، داستان ، افسانه كردن . ( 7 ) . منكور : انكار كرده شده و ناشناخته ، مجهول . ( 8 ) . مغرور : فريفته ، فريفته شده ، خودپسند ، خودبين ، گستاخ . ( 9 ) . مبهور : گرفتار ، از نفس افتاده . ( 10 ) . دائر : گردش‌كننده ، گردنده ، سيركننده . ( 11 ) . مائر : مواج ، پيچ خورنده . ( 12 ) . حائر : سرگردان ، سرگشته ، حيران ، جاى گرد آمدن آب . ( 13 ) . هائر : بناى شكسته و ويران ، درهم كوبيده شده . ( 14 ) . عائر : دشت بىآب ، شرمسارى . ( 15 ) . نائر : روشن ، درخشان . ( 16 ) . صائر : شكاف ، درز ، گياه خشك كه بعد از سبز شدن خورده شود . گردنده ، چرخنده ، دگرگون شونده .