چه با اوست و كسى كه نداند از كجا آمده است و چگونه است و چرا هست ؟ پس نمىداند . و نمىداند كه نمىداند و مىپندارد كه مىداند . 124 . إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ « 1 » حسين گويد : آن‌كس كه تو را از براى ابلاغ به خلق تفريق كرد تا به معناى جمع با فناء باز گرداند . اين از باب ملاحظه ايشان و يادآورى تو در حد ابلاغ است . و با يادآورى كردن به ايشان ، تو را به مقام مخصوص و بيان خالص‌تر مختص كرد . سورهء روم 125 . اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ . . . « 2 » حسين گويد : شما را با قدرتش آفريد و با معرفتش به شما روزى داد و شما را از اغيار مىراند و زنده گردانيد با آن . 126 . حسين در ادامه گويد : رزق روزى در دنيا زندگى است و لذت آنگاه شهوت و عيش است . و رزق و روزى در آخرت ، مغفرت و خشنودى و آنگاه درجات و مراتب است . 127 . وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ . . . « 3 » حسين گويد : از علائم و نشانه‌هاى ربوبيّت اين است كه بادهاى لطيفش را به دلهايى كه مشتاق آن هستند مىفرستد تا به ايشان مژده دهد تا حجابهاى شكوهيده از ميان بردارد ، تا بساط دوستى بىحشمت و جاه بيشتر شود . آنگاه به آنها در آن بساط ، شراب انس بچشانيد و باد كرم بر آنها بوزد و ايشان را از صفاتشان فانى كند و به صفات و نعوتشان

--> ( 1 ) . همان ، آيه 85 ؛ آن‌كس كه قرآن را بر تو نازل كرده است تو را به وعده‌گاهت باز مىگرداند . ( 2 ) . روم ، آيه 40 ؛ خداست آن‌كه شما را بيافريد ، سپس روزى داد ، سپس مىميراند ، سپس زنده مىكند . ( 3 ) . همان ، آيه 46 ؛ و از نشانه‌هاى قدرت او آنكه بادهاى مژده‌دهنده را مىفرستد ، تا رحمت خود را به شما بچشاند .