56 . وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ . . . « 1 » حسين گويد : خداوند در ازل از خواصش پيمان گرفت ، آنگاه آثار انوار آن را براى ايشان آشكار كرد . در هنگامى كه آنان را در عالم ذر مىآفريد ، حضرت آدم ( ع ) آن انوار را كه متجلى شد ، ديد و گفت : اينان چيستند ؟ و هنگامى كه آنها را آفريد انوار خود را بر ايشان نمايان كرد و آن انوار ميثاق بود كه از ايشان پيمان گرفت و آنگاه به پيمانشان وفا كرد . و چه كسى بهتر از خدا به عهد خود وفا خواهد كرد ؟ 57 . لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ . . . « 2 » حسين گويد : از خود شما ( به خاطر خود شما ) هستى را به جاى حق انتخاب كرد به ملكوت و سدره ننگريست . چشمش در رؤيت حق خطا نكرد و قلبش در موافقت او از حد نگذشت . سورهء يونس 58 . الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ . . . « 3 » حسين گويد : در قرآن دانش هر چيزى هست و دانش قرآن در حروف مقطعه اوايل سوره‌هاى قرآن است . 59 . فَذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ . . . « 4 » حسين گويد : حق مقصود و مراد عبادتهاست و مقصود از عبادتها ، طاعت است . يعنى گواهى به غير از او ندهد و غير او را درك نكند . 60 . حسين گويد : حق كسى است كه زشتى را زشت نداند و نيكى و نيكوكارى را

--> ( 1 ) . همان ، 111 ؛ و چه كسى بهتر از خدا به عهد خود وفا خواهد كرد ؟ ( 2 ) . همان ، آيه 128 ؛ هر آينه پيامبرى از خود شما بر شما مبعوث شد . ( 3 ) . يونس ، آيه 1 ؛ الف ، لام ، راه اين است آيات كتاب به حكمت آميخته . ( 4 ) . همان ، آيه 32 ؛ اين اللّه پروردگار حقيقى شماست .