الفقراء بالإيثار ، و مع أبناء الدّنيا بالمروءة . 2 / 141 غذا سه گونه خورده مىشود ، با برادران به خوشى و شادمانى ، و با فقيران به ايثار و از خود گذشتگى ، و با دنيا داران به مروّت و بزرگوارى . 487 / 18 - كلوا الأترج قبل الطّعام و بعده فآل محمّد يفعلون ذلك . 4 / 631 ترنج را پيش از غذا و پس از آن بخوريد كه خاندان محمد صلّى اللّه عليه و آله اين كار را انجام مىدادند . 488 / 19 - قلّ من أكثر من فضول الطّعام إلّا لزمته الأسقام . 4 / 517 كم است كه كسى غذاهاى زيادى بخورد مگر آنكه بيماريها ملازم او گردد . باب الألفة ( انس گرفتن ) 489 / 1 - من تألّف النّاس أحبّوه . 5 / 184 كسى كه با مردم انس و الفت داشته باشد مردم او را دوست بدارند . 490 / 2 - المؤمن آلف مألوف متعطّف . 1 / 375 مؤمن با مردم انس دارد و ديگران نيز با او انس گيرند ، و با مردم مهربانى كند . باب معرفة اللَّه تعالى شأنه ( معرفت خداى تعالى و صفات خداوند و روابط بندگان با او ) 491 / 1 - هو اللَّه الّذى تشهد له أعلام الوجود على قلب ذى الجحود . 6 / 204 او است خدايى كه گواهى دهد براى او نشانه‌هاى هستى بر دل انكار كننده . 492 / 2 - لا تدرك اللَّه جلّ جلاله العيون بمشاهدة الأعيان ، لكن تدركه القلوب بحقائق الإيمان . 6 / 421 خداوند جلّ جلاله را چشمها هرگز آشكارا نبيند ، اما دلها با نيروى حقيقت ايمان ، وى را درك كنند . 493 / 3 - لم يتناه سبحانه في العقول فيكون في مهبّ فكرها مكيّفا ، و لا في روّيات خواطرها محدّدا مصرّفا . 5 / 102 خداى سبحان ( چنان است كه ) در خردها نگنجد ، و در مسير وزش افكار در كيفيّت خاصّى قرار نگيرد ، و در وهمها در نيايد تا به تصرّف آنها در آيد و محدود شود .