6 / 82 آنچه را امروز از پيش فرستى فرداى قيامت بر آن درخواهى آمد ، پس جايى را براى جاى پاى خويش آماده كن ، و ( چيزى را ) براى روز ( وا نفساى ) خود از پيش فرست . 262 / 172 - ما آنسك أيّها الإنسان بهلكة نفسك أما من دائك بلول ؟ أم ليس لك من نومتك يقظة ، أما ترحم من نفسك ما ترحم من غيرك . 6 / 103 اى انسان چه چيز تو را به هلاكت نفس خويش علاقه‌مند كرده ؟ آيا درد تو را بهبود نخواهد بود ؟ آيا خواب تو را بيدارى نيست ؟ آيا همانگونه كه بر ديگران رحم مىكنى بر خويشتن رحم نمىكنى ؟ 263 / 173 - ما صبّرك أيّها المبتلى على دائك و جلّدك على مصائبك و عزّاك عن البكاء على نفسك . 6 / 104 چه چيز تو را اين گونه بر درد خويش شكيبا كرده ، اى گرفتار بلا ؟ و چه دلير كرده بر مصيبتهايت ، و تسلّى داده تو را از گريهء بر خويش ؟ 264 / 174 - ما المغبوط الّذى فاز من دار البقاء ببغيته كالمغبون الّذى فاته النّعيم بسوء اختياره و شقاوته . 6 / 106 آن كسى كه در سراى جاويدان به آرمان خويش رسيده و مورد غبطه و آرزوى ديگران است ، همانند آن مغبونى نيست كه در اثر انتخاب بد و بدبختى خود نعمتهاى ابدى را از دست داده است . 265 / 175 - ما أعظم المصيبة في الدّنيا مع عظم الفاقة غدا . 6 / 90 چه بزرگ است ماتم و عزاى دنيا با وجود بزرگى نياز و احتياج در فرداى قيامت . « 1 » 266 / 176 - وقّ نفسك نارا وقودها النّاس و الحجارة بمبادرتك إلى طاعة اللَّه و تجنّبك معاصيه و توخّيك رضاه . 6 / 234 خود را نگهدار از آتشى كه آتشگيره‌اش مردم و سنگها هستند ، با پيشى جستن به سوى فرمانبردارى خدا و دورى گزيدن

--> ( 1 ) - شارح ( ره ) فرموده : مراد اين است كه ماتم در دنيا با وجود اجر و ثواب در آخرت ماتم نيست ، ماتم بزرگ ماتم دنيا است با وجود تهيدستى در آخرت كه آن درويشى بزرگ است .