حرف « الألف » باب الإبل ( شتر ) 1 / 1 - اطلبوا الخير فى أخفاف الإبل طاردة و واردة . 2 / 255 خير و بركت را در پاهاى شتر بجوييد آنگاه كه مىرود و آنگاه كه باز مىگردد . « 1 » باب الايثار ( از خود باز گرفتن و به ديگران دادن ) 2 / 1 - الإيثار فضيلة . 1 / 39 ايثار ( برگزيدن ديگران بر خود ) فضيلت و برترى است . 3 / 2 - الإيثار أشرف الإحسان . 1 / 107 ايثار شريف‌ترين نيكوكارى است . 4 / 3 - الإيثار شيمة الأبرار . 1 / 159 ايثار خوى نيكان است . 5 / 4 - الإيثار غاية الإحسان . 1 / 215 ايثار نهايت نيكوكارى است . 6 / 5 - الإيثار أشرف الكرم . 1 / 228 ايثار شريف‌ترين بزرگوارى است . 7 / 6 - الإيثار أعلى الإحسان . 1 / 235 ايثار والاترين نيكوكارى است . 8 / 7 - الإيثار أعلى المكارم . 1 / 242 ايثار والاترين صفات انسانى است . 9 / 8 - الإيثار أفضل عبادة و أجلّ سيادة . 1 / 300 ايثار برترين عبادت و بزرگترين آقايى است . 10 / 9 - الإيثار أعلى مراتب الكرم و

--> ( 1 ) - شارح ( ره ) پس از يكى دو احتمال كه در معناى اين كلام نورانى داده سپس گويد : آنچه در احاديث وارد شده از مذمّت شتر و اينكه اقبال آن ادبار است و ادبار آن ادبار ، ممكن است بر شترى محمول شود كه از براى نتاج كسى نگه دارد نه از براى بار آوردن ، تا منافاتى با اين نداشته باشد ، و ممكن است كه مراد در اين مقام اين باشد كه طلب خير از حق تعالى بكنيد در وقتى كه شتر فرود آيد و بار بيفكند ، يعنى به دعا كه خير پيش شما آورد يا به قدرى تصدّق از آن چه شتر آورده است ، و همچنين اگر « طاردة » به معنى رونده باشد به دعا در وقت رفتن نيز ، و بنابر اين منافاتى ندارد با اينكه نگاه داشتن شتر نفعى نداشته باشد ، چنان كه ظاهر آن احاديث است .