عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : محلاتى )
112
غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى )
دون أمله . 5 / 267 كسى كه تكيه بر آرزوها كند پيش از رسيدن آرزو مرگش فرا رسد . 703 / 111 - من وثق بالأمنيّة قطعته المنيّة . 5 / 271 كسى كه اطمينان يابد به آرزو ، مرگ ، اطمينانش را قطع كند . 704 / 112 - من كثرة مناه قلّ رضاه . 5 / 296 كسى كه آرزوهايش بسيار شد خوشنوديش ( از زندگى و از خداى خود ) كم شود . 705 / 113 - من تبع مناه كثر عناؤه . 5 / 296 كسى كه از آرزوهاى خود پيروى كند تعب و رنجش فراوان شود . 706 / 114 - من استعان بالأمانىّ أفلس . 5 / 467 كسى كه يارى جويد به آرزوها و از آنها كمك خواهد به افلاس و فلاكت دچار گردد . 707 / 115 - لا تغرّنّك الأمانىّ و الخدع فكفى بذلك خرقا . 6 / 345 مبادا آرزوها و نيرنگها فريبت دهند ، كه براى حماقت و بى عقلى همين بس است . 708 / 116 - لا تفى الأمانىّ لمن عوّل عليها . 6 / 390 كسى كه به آرزوها تكيه كند ، آنها با او وفا نكنند . 709 / 117 - لترجعنّ الفروع على أصولها و المعلولات إلى عللها و الجزئيّات إلى كلّياتها . 5 / 44 محققا بر مىگردد شاخهها بر ريشههاى خود ، و معلولها به علتهاى خود ، و جزئىها به سوى كلّىها . « 1 » 710 / 118 - الأمانىّ تعمى عيون البصائر . 1 / 362 آرزوها ديدههاى بصيرت و بينائى را
--> ( 1 ) - شارح ( ره ) در معناى اين كلام احتمالات زيادى ذكر كرده و در پايان گويد : صحت اين كلام از امام عليه السلام معلوم نيست و در كتاب ديگر به نظر نرسيد ، و دور نيست كه كلام يكى از حكما يا صوفيه باشد و بعضى سهوا يا از براى ترويج آن نسبت به آن حضرت داده باشند . . . ( پايان ) و از اينها گذشته مناسبتى هم با اين باب ندارد و چندان سنخيّتى هم با كلمات امام عليه السلام در آن ديده نمىشود .