نامهء 23 از سخنان آن بزرگوار ، مقارن با بدرود زندگانى ، كه به طرز وصيّت نگارش فرموده ، بعد از آنكه شمشير بر فرق آن حضرت فرود آمد ( و در آن ترغيب به عفو قاتل نموده ) 1 بر شما يكتا پرستى را سفارش ميكنم * دورى از شرك و ضلالت را نگارش ميكنم بىريا ، بر من فرا داريد اصول گوش را * حفظ سنّت بر شما بارى است سنگين ، دوش را مكتب توحيد و سنّت اين دو اصل مستدام * ( تا قيامت مر شما را هست حاكم در نظام ) ( مكتبى كه از خداوند تعالى رحمت است * سنّتى كه از محمد ص يادگار امّت است ) ( دين و ايمان بر اساس اين دو قائم ، قائم است * پس شما را حفظ اين اصل مداوم لازم است ) ( اين دو تا مصباح را ، روشن نگهداريد بس * تا كه در ظلمات نادانى نيفتيد از نفس ) ( گر چنين انديشه داريد و چنين پنداشتيد ) * ذمّ را از آرمان خويشتن برداشتيد من ديروز ، شما را هم صحبت بودم ، و امروز پند و عبرتم ، و فردا در كاروان رحلت و مفارقت . 2 بر شما ديروز بودم همنشينى در كنار * با تنى بسيار سالم ، با توان و پشتكار ليك امروزه شما را عبرت و پندم همى * با وجود اين توان ، از پا در افتادم همى ضمن فردا از شما مهجور خواهم گشت و دور * مرگ را ملموس خواهم ديد در خود پاى گور گر بمانم ، خون خود در دست دارم اختيار * ( ميتوانم عفو قاتل را نمايم اختيار ) ور بميرم ، در مشيّت وعده‌گاهم بود اجل * ( با شما هست اختيار آنچه گفتم در عمل ) گر ببخشم ، عفو بر من طاعت است و بندگى * ( مايهء قرب است و عزّ و جاودانه زندگى ) گر ببخشد آن نكو باشد شما را در حيات * ( طىّ مضمون شريف آيه‌هاى محكمات )