نامهء 12 از وصيّتهاى آن حضرت در مورد آموزش روش جنگ ، بمعلق ابن قيس رياحى ( از ياران خود ) هنگاميكه او را از مدائن با سه هزار تن بسوى شام فرستاد كه جلودار سپاه آن بزرگوار باشد . 1 از خدا پرهيز كن ، در هر مكان و كلّ حال * سوى او خواهيم و خواهى يافت روزى انتقال در حيات خويش ، پايانى ندارى غير از او * همچنان در به دو ، عنوانى ندارى غير از او ( چون سر و كار تو جز با او نباشد با كسى * پس قدم بردار ، در كسب رضاى او بسى ) ( ترس را با جهد خود از ساحت دل دور كن * با شهادت نااميدى را ز خود مهجور كن ) 2 جنگ را با آن كسى كه مىنجويد ترك كن * ( و آن كه با تو ، راه عدوان مىنپويد ترك كن ) ( جنگ با آن كه ندارد با تو ميل كارزار * ظلم مىدان ، چونكه با تقوى نباشد سازگار ) در پسين و بامدادان راه پيمائى نما * وقت گرمى ، خلق را بر استراحت وارها بر حذر باش از شتاب و همچنان آهسته ران * ( تا بيايد پا بپاى تو ضعيف و ناتوان ) تا توانى اوّل شب ، بر حذر باش از سفر * بر رفاهت خلق كرد آن را ، خداى دادگر ( سورهء يونس در اين مورد اشارت كرده است * صحّت آن را بتأييد الهى برده است ) « 1 » اوّل شب ، خويش را بر استراحت واگذار * همچو مركب را كنار خود براحت واگذار آن زمانيكه مر ترا احساس گردد بامداد * بر سبيل خود بده با نيكبختى امتداد هنگام رويا روئى با دشمن ، در بين لشكر خود متوقّف باش و بفرمان من متوجّه 3 گر شدى با دشمن خود ، در مكانى روبرو * خويش را نزديكتر ، هرگز مگردان بر عدو

--> ( 1 ) هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً - آيهء 67