خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : علمدارى )

34

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى )

نامهء 10 از نامه‌هاى آنحضرت نيز بمعاويه ( كه در آن او را از زشتكارى سرزنش نموده و موعظه فرموده و از عواقب گناه ترسانده . 1 يا ابن بو سفيان چه خواهى كرد چاره آنزمان * كز تو بر دارند ناگه ، پرده‌هاى اين جهان ( پرده‌هاييكه گرفته پيش چشم و گوش تو * وقف كرده كلّ احساسات و عقل و هوش تو ) پس چنين دنيا كه خود را بر تو زينت داده است * هر زمان با مكرو حيله بر فريب آماده است دعوت او را پذيرفتى ، براى دوستى * ( ليك او خوارت بخواهد كرد جاى دوستى ) پيش رويت خودنمائى كرد و افسوس ، روى ناز * وه كه تو بر ناز و افسونش نمودى ديده باز بر تو فرمان داد ، از راه ريا و احتيال * پيروى كردى ، زروى اتّباع و امتثال ) ( پس چه خواهى كرد با آن جرم سنگين و ثقيل * آن زمانكه ادّعاها گشت پوچ و بيدليل ) اى معاويه : بر حذر باش از روزيكه ، باز دارنده ، صاحب قدرت قاهره است و نجات دهنده ، فاقد فرصت ظاهره . 2 عنقريبا ، باز دارنده فرا خواهد رسيد * بهر بيدارى ، خروشى سخت خواهد بر كشيد ( اين خروش سخت ميخواهد بسوى كيفرت * تا چه خواهد گشت آخر ماجراى محشرت ) باز دارنده ترا آنگونه دارد سيطره * كز رهائى بخش خواهد برد قدرت يكسره پس بيا اكنون بايقان دست بردار از هوس * خويش را آماده‌تر كن بر حساب باز پس زود ، دامن بر كمر زن ، بهر سختىهاى مرگ * ( چونكه هر دم بر زمين افتد ز شاخ عمر برگ ) دور كن از خويش ، مروان حمار و ابن عاص * مسمع خود را مده بر ياوه گوئى اختصاص