بسم اللّه الرّحمن الرّحيم كلام على ( ع ) فروتر از كلام خالق است و فراتر از كلام خلائق نهج البلاغه كتابيست حاوى حمائد اخلاقى و سجاياى اعتقادى ، كمالات را اعتلاء بخشد و باورها را ارتقاء دهد ، علم را با عمل متوازن نمايد و دقت را با تأمّل متقارن سازد . صاحبان خرد و ارباب فطانت را بتحيّر وادارد و انديشمندان و عارفانرا بحيرت در آورد هيچ كتابى در عرفان و معنى با آن مقايسه نگردد و هيچ كلامى در مفهوم و محتوا با آن همرديف نباشد ، معيار كامل علم است و مصداق بارز عمل : فروتر از كلام خالق است و فراتر از كلام خلائق ، در بلاغت منطقى با آن سنجيده نشود و در فصاحت گفتارى با آن برابر نگردد ، حامل فضائل علميّه است و دافع نيازهاى عمليّه است . پس اگر از راه پويش و كنجكاوى با دقّت و تأمّل استقبال گردد غايت افاضه و استفاضه را دارا خواهد بود و از هيچ افاده و استفاده مهجور نخواهد شد . دريا اگر مركّب و جنگل قلم شود * در ثبت فضل و وصف تو بسيار نارساست كافى بود بعالم امكان كمال و علم * آنجا كه ساكنان زمين با تو آشناست با پند دلپذير تو اى مأمن شرف * خلق جهان نظاره گر رحمت خداست گر مردم جهان ز تو گيرند وعظ و پند * ديگر تمام نسل بشر فارغ از بلاست ما را اگر مسامحه باشد ز اخذ پند * آن قطع رابطه زامامان و انبياست جائى كه هست موعظه و پند بوتراب * ارشاد و خير خواهى اغيار نابجاست [ ناهى ] اگر مراد تو پيوند با عليست ( ع ) * ما را همين نظر ز سر عشق و اقتداست