لذا هيچ سخن‌ور بليغى نيست كه بلاغت مولا على عليه السّلام او را سرمشق نباشد و فصيحى كه از چشمهء فصاحت او نوش جان نكند . پس قاطبهء « 1 » اهل علم و عرفان و جامعهء دانشمندان و متفكّران ، از غبار راه على ( ع ) توتيا گرفته‌اند و از سنجيده‌ها و سخن سنجى آن بزرگوار ارمغان گرانبها در دست دارند . بعد از كلام مولا على ( ع ) كلام امام راحل و جانشين بر حقّ آن قائد اعظم حضرت آية اللّه خامنه‌اى و رجال نامى كشور و گردانندگان عزيز حكومت جمهورى اسلامى ايران است كه با منطق كوبندهء اسلام و با مواعظ توفندهء علىوار ( ع ) ، ملّت را بيدار ساختند و عليرغم خواسته‌هاى دشمنان به خود كفائى پرداختند و اينك استقبال و استقرار حكومت ايده‌آل جمهورى اسلامى ، مديون آن بزرگواران مىباشد . كه با توفيق حضرت باريتعالى و با تأييد و تمهيد حضرت ولى عصر عج و با ايثار شهداى گرانقدر و امداد ملّت عزيز ، به موفّقيّت پيوسته است . ما مىچشيم از ره ايمان و اشتياق * در كام خويش لذّت پند امام ع را تا نجل « 2 » آدم است و جهانرا قوام و نام * خواهند ديد در همه حال اين دوام را جائى كه هست سلسلهء نسل بوالبشر * تعقيب ميكنند انام ، اين مرام را ميكوش اى اسير و گرفتار دام نفس * با وعظ و پند ، چاره نما نفس خام را در روزگار ، پند خمينى نمونه بود * خوردم ز پند خامنه‌اى طرفه جام را [ ناهى ] شعار و كار تو پند است بر انام * با نقل پند خيره نمودى انام « 3 » را

--> ( 1 ) همگى ( 2 ) نسل ( 3 ) كلّ مردم