باب الواو مع الالف و الا - يعنى بزرگ قدر و بلند همت [ 1 ] . و قسمى از قماش ابريشمين نيز باشد . مثال هر دو معنى حسين وفائى فرمايد : شعر « 1 » بخدائى كه برافراخت سپهر اطلس * برسولى كه برون تاخت ز چرخ و الا « 2 » و بمعنى دوم صاحب مهر و مشترى اصرح ازين گفته : بيت چو مه در قرطهء « 3 » يك توى و الا * چو خور در مسند ديباى خضرا * و بمعنى بنياد ديوار نيز آمده كه خسته نيز گويند [ 2 ] . مثال اين معنى حكيم انورى گويد : شعر « 1 » گر بيزدان اقتدا كردست سلطان واجبست * شاه و الا برنهد چون حق نكو كردست دك - - معنى دك پيشتر گذشت - - . و و الا را والاذ نيز گويند . وا - در تحفه بمعنى با آمده كه ابا نيز گويند يعنى آش چنان كه گويند شوروا و زيره‌وا و به عربى واج گويند . مثالش حكيم سنائى گويد :

--> ( 1 ) - « س » ندارد . ( 2 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد . ( 3 ) - « س » : خرطه . ( 1 ) و بلندى قدرت و مرتبه و رفعت . ( برهان ) . ( 2 ) اين معنى در برهان نيست .