و بمعنى مطلق سايه نيز به نظر رسيده و بعضى بمعنى موضعى از كوه و غيره كه آفتاب بر آن نتابد آورده‌اند . نسار - باضافهء الف - نيز گويند و نسا - بحذف راء - نيز آمده - - و گذشت - - . نسطور - نام صاحب مذهب ترسايان و فقيه و مجتهد دين ايشان [ 1 ] . مثالش حكيم خاقانى گويد : شعر « 1 » نسطور ديد آيت مسطور دل او * گفت از حواريان چو تو دين‌پرورى ندارم نستر - نسترن باشد . مثالش هم او فرمايد [ 2 ] : شعر « 1 » عيسى خلال كرده از خارهاى گلبن * ادريس سبحه كرده از غنچه‌هاى نستر نارور - [ به سكون راى مهمله و فتح واو ] زن نارپستان باشد در ادات الفضلاء . ناگزير و ناگزر - هر دو بمعنى ناچار باشد . مثال هر دو لغت را انورى گويد : شعر « 1 » ناگزير زمانه باد سخات * تا ز چار و نه و سه ناگزرست نبير - [ بباى موحده . به وزن كبير ] فرزندزاده باشد . مثالش فردوسى گويد : شعر « 1 » نبير و پسر داشتم لشكرى * شده نامبردار هر كشورى نرمسار - يعنى حليم « 2 » و بردبار . مثالش مولوى گويد : شعر « 1 » خفته بود آن شير كز خوابست « 3 » پاك * اينت شير نرمسار سهمناك و هم او گويد [ 3 ] : بيت از قدم درشت او نرم شدست اگر دمم * تا چه كشد دگر ازو گردن نرمسار من

--> ( 1 ) - « س » ندارد . ( 2 ) - بجز « س » : حكيم . ( 3 ) - « س » : خوانست . ( 1 ) ( Nestorius ) اسقف قسطنطنيه ( 380 - 440 ميلادى ) . ( 2 ) يعنى : خاقانى . ( 3 ) يعنى : مولوى .