مومول - [ بضم ميمين ] علتى است در چشم . كذا فى التحفة . مازل - [ بكسر زاى تازى ] نام كوهى است در هندستان ، مثالش منوچهرى گويد : بيت آن خداوندى كه حكمش گر بمازل برنهى * پهلوى او يك بديگر برنشيند مازماز و - بضم زاء - نيز به نظر رسيده . مويهء زال - نام نوائيست و لحنى كه مطربان نوازند . مشگل - [ بفتح ميم و سكون شين معجمه و ضم كاف فارسى ] دزد و راهزن باشد . كذا فى الادات [ 1 ] . مع الميم ملغم و ملحمم - هر دو به وزن و معنى مرهم باشد . كذا فى المؤيد . و در شرح سامى ملغم را بمعنى پارهء پنبه كهنه آورده كه مرهم را بر آن مالند و بر جراحت گذارند و برين قول اعتماد بيشترست [ 2 ] . مام - مادر باشد . مثالش حكيم انورى گويد « 1 » : بيت « 2 » شاد الا بدر مرگ نبينى مردم * بكر جز در شكم مام نيابى دختر مشكدم - نام مرغكى است سياه و خوش - آواز . حكيم اسدى گويد : شعر « 1 » پراكنده با مشكدم سنگخوار * خروشان بهم شارك و لاله سار مهدم - [ به وزن مردم ] نام مرغى است كه دم او ابلق باشد و از آن پر تير نيز تهيه كنند [ 3 ] . مثالش امير خسرو :

--> ( 1 ) - « س » ندارد . ( 2 ) - كلمه از « ك » است . ( 1 ) برهان ندارد . ( مشنگ منگل . ) ( 2 ) در برهان ملعم آمده است با عين بىنقطه و بمعنى روغن ماليدن بر اعضاء نيز گويد آمده است . ( 3 ) برهان گويد كبوترى را نيز گويند كه تمام پر او سياه و دم او سپيد باشد .