پرستان براى احترام بت دارند در تحفهء اوبهى [ 1 ] . منوچهرى فرمايد : شعر الا تا مؤمنان دارند روزه * الا تا هندوان « 1 » دارند لكهن و حكيم سنائى نيز گويد : بيت گر همى لكهنت « 2 » كند فربه * سير خوردن ترا ز لكهن به و در نسخهء حليمى بمعنى جوع آمده و اين بيت مرقوم حكيم سنائى و ديگر ابيات استادان نيز مؤيد اين معنى است . لباس راهبان - كنايه از سياه [ 2 ] . مثالش خاقانى گويد : بيت لباس راهبان پوشيده روزم « 3 » * چو راهب زان برآرم هر شب آوا لاغون - [ بضم غين معجمه ] خرگوش باشد به زبان رومى [ 3 ] . لاييدن - [ به وزن خائيدن ] هرزه گفتن باشد گويند : ملاى ، يعنى هرزه مگوى . و بمعنى ناله كردن نيز آمده . لشكر شكوفان - يعنى دلاوران و شجاعان [ 4 ] . مثالش شيخ سعدى گويد : شعر « 3 » كه لشكر شكوفان مغفر شكاف * نهان صلح جويند و « 3 » پيدا مصاف لشتن - [ بكسر لام ] يعنى ليسيدن [ 5 ] . مثالش حكيم سوزنى گويد : شعر « 3 » لشتند آستانت بزرگان و مهتران * چون يوز پير لشته « 4 » بلب كاسهء پنير « 5 » لكين - [ بضم لام ] در فرهنگ بمعنى نمد باشد . مثالش پوربهاى جامى گويد : شعر « 3 » همى تا بود نزد اهل خرد * سقرلاط افزون بها از لكين بمان جاودان شادمان دوستكام * خدايت حفيظ و نصير و معين

--> ( 1 ) - « الف » : هندويان . ( 2 ) - « س » : لنكهنت . ( 3 ) - « س » ندارد . ( 4 ) - اصل : گشته . ( متن از ديوان سوزنى است ) . ( 5 ) - « س » : بنير . ( 1 ) روزهء هندوان است . ( 2 ) لباس راهب ( برهان ) . ( 3 ) لاغوس . ( برهان ) . ( 4 ) لشكر شكن . لشكر شكاف ( برهان ) . ( 5 ) در برهان لشتن بفتح اول معنى تماشا و تفرج دارد .