جلد اول پيشگفتار كتاب حاضر لغت نامه‌ايست كه مجمع الفرس يا فرهنگ سرورى نام دارد و محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى متخلص به سرورى در اوايل قرن يازدهم هجرى تأليف كرده است و آن از لحاظ جامعيت و اشتمال بر شواهد شعرى از كلام استادان كهن زبان فارسى و ذكر مآخذ نقل هر لغت و بيان اسناد معانى متعدد لغتى و نقد بعض معانى و غث و سمين اقوال متقابل بر همهء فرهنگهاى فارسى كه در قرون گذشته تأليف شده است قطعا برترى دارد و اگر از لحاظ تعداد لغت و جامعيت معانى متعدد لغات بپاى كاملترين آنان كه برهان قاطع از آن جمله است نرسد ، بسبب شواهد نظمى و ذكر سند و نقد معانى و ذكر اقوال مختلفه قطعا بر آن برترى خواهد داشت و چون به شرحى كه خواهيم گفت در تحرير يا روايت كامل كتاب فرهنگ جهانگيرى را نيز در اختيار داشته است برترى وى بر آن فرهنگ نيز قطعى خواهد بود . مجمع الفرس يا فرهنگ سرورى را چند روايت است و بعبارت بهتر چند بار برشتهء تحرير درآمده است و طريق كمال سپرده ، به اين تعبير كه مؤلف در هر نوبت با بدست آوردن منابع و مآخذ جديد بر مقدار لغات يا معانى و شرح لغات تحرير سابق خود افزوده است و آنچه در ميان همگان شهرت دارد و نسخه‌هاى فراوان از آن توان يافت تحرير قابل ملاحظه‌اى از آنست كه من آن را تحرير اوسط ناميده‌ام و تأليف اين تحرير قبل از سال 1028 بوده و بعبارت بهتر تا سال مذكور است سپس چنان كه مؤلف در طى مقدمهء دوم كتاب ( كه فقط در تحريرهاى كامل وجود دارد ) مىگويد در سال مذكور فرهنگ جهانگيرى تأليف شاه جمال الدين حسينى اينجو از هندوستان براى وى فرستاده شده و به دو فرهنگ ديگر كه شامل اللغة