درآيد عارضه بر طرف مىشود و فشارخون عادى مىشود فقط در مواردى كه فشارخون خيلى پايين آمده باشد و پايين‌تر از حدى باشد كه بتوان مجددا و فورى خون كافى از تصفيه‌خانه كليه‌ها عبور كند ايجاد اشكال خواهد شد . تغييرات نسبت پتاسيم به سديم در بدن و رابطهء آن با بيمارى سرطان در مورد علت فنى اينكه چرا تغيير نسبت پتاسيم به سديم و مصرف زياد سديم احتمال خطر ابتلاى به سرطان را افزايش مىدهد دكتر پاتريك كيلين ( Patrick Qillin ) از سازمان تحقيقات روشهاى درمان سرطان با مواد غذايى چنين اظهارنظر مىكند كه در تحقيقات نشان داده شده كه مصرف زياد نمك طعام با غذاها در قدرت كارآئى و فعاليت غشاءهاى سلولى اثر مىگذارد و باعث مىشود كه جذب و يا به عبارت ساده‌تر عبور اكسيژن و مواد غذايى از غشاء سلولى و ورود به سلول را كه طبق خاصيت اسموز انجام مىشود با اشكال مواجه سازد و در نتيجه شرائط و محيط بسيار مناسبى براى رشد سرطان در سلول ايجاد مىگردد . طبق نظر دكتر كيلين ، نسبت چهار به يك براى مصرف پتاسيم به سديم در رژيم‌هاى غذايى براى اغلب اشخاص ظاهرا بسيار مناسب است ولى تأكيد مىكند كه بايد توجه نمود كه به‌هرحال اين نسبت براى اشخاص مختلف كه داراى ساختمان بدن متفاوت هستند طبعا متفاوت است و نمىتوان يك نسبت براى تمام ابناء بشر توصيه نمود . مثلا در مورد اشخاصى كه بطور ارثى آمادگى ابتلاى به فشارخون دارند البته اين نسبت ممكن است مناسب نباشد و مصرف سديم در مورد اين اشخاص بايد كمتر باشد . عده‌اى از دانشمندان ديگر از جمله آن لوئيز گيتلمن ( Ann Iouis Gittleman ) كه روى خطرات مصرف نمك زياد در غذاها كار مىكند نيز نظر دكتر كيلين را تأييد مىكند و معتقد است اشخاص بقدرى با هم متفاوت هستند كه حتى اگر در مورد يك نفر مقدارى نمك خطرناك باشد ممكن است همان مقدار نمك براى ديگرى هيچ خطر نداشته باشد و او هم تأييد مىكند كه اجداد ما در قرون گذشته شايد ده برابر بيشتر از حالا پتاسيم و سديم با نسبت‌هاى غير مناسب مصرف مىكردند ولى به اين دليل ما نبايد همان روش را دنبال كنيم . در قرن بيستم مردم دنيا در شرائط