خاصيت ضد موتاسيون بودن سلنيوم عمل مىكند و از فعاليت تومورزايى و ويروسهاى تومورزا جلوگيرى مىكند . و در سطح سلولى توانايى مصرف اكسيژن را در سلولها افزايش مىدهد و در نتيجه متابوليسم سرطانزاها را تغيير مىدهد و از اين راه از وارد شدن آسيب به سلولها در اثر اكسيده شدن جلوگيرى مىكند . بعلاوه سلنيوم فرآيند تقسيم سلولى را بطئى مىكند و به اين ترتيب در جريان توليد DNA جديد كمتر اشتباه و بىنظمى رخ مىدهد زيرا وقت و زمان بيشترى براى ترميم در اختيار سلول خواهد بود . در مورد اهميت سلنيوم در رژيم غذايى ، تحقيقات متعددى انجام گرفته از جمله تحقيقاتى است كه گزارش نتايج آن در مجلهء Lancet ، جولاى 1983 منتشر شده است . اين تحقيقات به سرپرستى دكتر Dr W . C . Willett و همكارانش در مراكز مختلف تحقيقاتى و آموزشى از جمله در دانشگاههاى هاروارد و جان هاپكينز و دوك و دانشگاه تكزاس انجام شده است . در اين تحقيقات نمونه‌هاى خون 4480 نفر مرد در 14 ناحيهء مختلف امريكا در سال 1973 گرفته شده است . در آن تاريخ در هيچ‌يك از مردان مورد آزمايش نشانه‌اى از سرطان ديده نشده بود . اين نمونه‌ها در محل مناسبى در آزمايشگاهها براى بررسى و مقايسه تغييرات نگهدارى مىشد . در طول 5 سال بعد از شروع آزمايش 111 مورد سرطان در بين داوطلبان مورد آزمايش مشاهده شد . محققان نمونه‌هاى خون اين 111 نفر را كه قبلا گرفته و در آزمايشگاه نگهدارى كرده بودند از آزمايشگاه خارج كرده و با نمونه‌هاى خون 210 نفر مرد ديگرى كه از نظر سن و جنس و نژاد و سابقهء اعتياد با 111 نفر كه مبتلا به سرطان شده بودند انطباق داشتند ، مقايسه و بررسى نمودند . در اين مقايسه ميزان و سطح تعدادى از مواد مغذى و ساير فاكتورهاى موجود در خون اين دو گروه يعنى گروه سرطانى و گروه سالم باهم مقايسه شد . از بين تمام موارد