مقايسه يك اختلاف محسوس بسيار مورد توجه محققان قرار گرفت . « خطر ابتلا به سرطان براى افرادى كه خون آنها داراى مقدار سلنيوم كم بود دو برابر بيشتر افرادى بود كه خون آنها داراى بيشترين مقدار سلنيوم بود » در اين آزمايش منظور از مقدار سلنيوم كم ميزان سلنيوم موجود در خون 5 / 1 افراد گروه كه از نظر سلنيوم در پايين‌ترين سطح قرار داشتند ، منظور از مقدار سلنيوم زياد نيز مقدار سلنيوم موجود در خون 5 / 1 افراد گروه كه از نظر سلنيوم در بالاترين سطح قرار داشته‌اند است . تحقيق وسيع و گسترده ديگرى كه در اين مورد انجام شد طرح تحقيق كارلياى شمالى « 1 » بود كه در فنلاند در دانشگاه Kuopio اجرا شده است . در اين دانشگاه دكتر Dr Jukkat Salonen و همكارانش 12155 نفر فنلاندى را طى چندين سال تحت بررسى قرار دادند . در آغاز آزمايش از كليهء داوطلبان نمونه‌هاى خون گرفته و نگهدارى شد . 4 سال پس از آغاز آزمايش 51 نفر از داوطلبان در اثر سرطان فوت كردند . نمونه‌هاى اوليهء خون ، اين 51 نفر با نمونه‌هاى خون تعداد ديگرى از گروه كه از نظر سن - جنس - نژاد و اعتياد به دخانيات مشابه 51 نفر بودند مقايسه گرديد . در اين مقايسه نيز فاكتورهاى متعددى در خون مورد مطالعه قرار گرفت ولى اين بار مقدار سلنيوم و ويتامين E خون هر دو در مقايسه مورد توجه قرار داده شدند . در اين آزمايش محققان به نتايج جالبى برخورد كردند . خطر ابتلاى به سرطان منتهى به مرگ براى 3 / 1 افراد مورد بررسى كه سلنيوم خون آنها زير 47 ميكروگرم در ليتر بود به نسبت 5 به 1 بيشتر از افرادى بوده است كه سلنيوم خون آنها بيشتر بوده است . يافتهء مهمتر اين آزمايش اين بوده است كه خطر ابتلاى به سرطان منتهى به مرگ براى افرادى كه سلنيوم خون آنها كم و ناكافى و در عين حال ويتامين E خون آنها نيز كم بوده است در مقايسه با آنهايى كه سلنيوم و

--> ( 1 ) . North Karelia Project