خطمى به فارسى « خطمى » و در كتب طب سنتى به نامهاى « خطمى » ، « نوعى خبّازى » و « شحم المرج » آمده است . در نوشته‌هاى ديوسكوريدس با نام كلى آلتيا نامبرده شده . به فرانسوى Guimauve و به انگليسى Mallow گفته مىشود و گونه‌هاى مختلف آن را با نامهاى متفاوتى ذكر مىكنند . گياهى است از خانوادهء پنيرك Malvaceae جنس . Althaea از اين جنس گونه‌هاى متعددى در ايران مىرويد كه دو گونهء آن از نظر مصرف دارويى در طب سنتى معروف است ، به شرح زير : 1 . خطمى برّى گونهء Althaea rosea Cav . يا Alcea rosea L . و مترادفهاى آن A . nigra Medv . , A . sinensis Cav . و . . . مىباشد . به فرانسوى به آن Rose Tremiere و Alcee rose و Passe rose و به انگليسى Holly hock و Rose mallow گويند . مشخصات خطمى برّى گياهى است چندساله علفى ولى معمولا دو ساله و در بعضى مناطق يك ساله عمل مىشود زيرا اغلب اين گياه مورد حمله نوعى بيمارى زنك قرار مىگيرد . بلندى آن در حدود دو متر و ساقهء آن قوى ، زبر و خشن است . زير تمام گياه پوشيده از كرك زبرى مىباشد . برگهاى آن پهن قلبى شكل و دندانه‌دار است . گلهاى آن درشت ، منفرد يا 3 - 2 تايى باهم با دم گل خيلى كوتاه به رنگهاى بسيار متنوع قرمز ، قرمز