عشقه از پيچهاى هميشه‌سبز است كه سه گونهء آن در جنگلهاى شمال ايران وجود دارد و ارقام ابلق و زينتى آن نيز در باغهاى شهرها كاشته مىشود . به فارسى به‌طور كلى « عشقه » و انواع آن را « پاپىتال » و « داردوست » مىنامند . در قسمتى از هند در بيهار آن را لبلاب نامند . نامهاى محلى آن در مناطق شمال ايران عبارت‌اند از : در آستارا و گرگان‌رود « داردوست ، دردوس » ، در رامسر « ولگان » ، در شفارود « توىجلى » ، در گيلان ، نور ، كجور و مازندران « دولگ ، ولگم و بلگم » ، در بعضى نقاط گيلان « تبج » ، در لاهيجان « لشك » ، در گرگان » بالو ، و لو و بلوا » ، و در تهران « پاپىتال » . در كتب طب سنتى با نامهاى « عشقه » و « حبل المساكين » و « بقلة البارده » و « اخفاك » آمده است . به فرانسوى Lierre و Bourreu des arbes و به انگليسى Bentwood و Ivy و English ivy گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء Araliaceae ، نام علمى گونه‌هاى مختلف آن و مشخصات آنها به شرح زير است : 1 . گونهء Hedera colchica C . Koch . و مترادفهاى آن H . coriaceae Hibb . و H . helix var colchica C . Koch . مىباشد . به انگليسى Bush ivy و Persian ivy نامند . اين عشقه در جنگلهاى شمال ايران از آستارا تا راميان گرگان انتشار دارد . دم‌برگ آن بلند و پهنهء برگ چرمى ، تخم‌مرغى و برگ كامل است . گلهاى آن چترى زرد مايل