دم‌كردهء آن براى جذام نافع است . مقدار خوراك از عصارهء آن 10 - 5 ميلىگرم و مقدار خوراك از ريشهء آن تا 5 / 0 گرم و از دم‌كردهء ريشهء آن تا 100 گرم است . براى اشخاص گرم‌مزاج مضر است و عكس‌العمل شديد ايجاد مىكند . توصيه اين است كه عصارهء ميوهء خرخيار را هيچ وقت تنها مصرف نكنند و با صمغ عربى و يا نشاسته طبق دستورى كه داده شد قبلا سرشته و پس از آن استعمال نمايند ، زيرا اگر تنها خورده شود ممكن است ايجاد عكس‌العمل شديد ، دل‌پيچه و دل‌درد كند و اگر بخواهند نتايج بهترى از خوردن آن گرفته شود ، توصيه حكماى طب سنتى اين است كه با داروهاى مصلح آن نظير قنطوريون دقيق يا مرمكى ، زعفران ، سنبل الطيب ، دارچين ، انيسون ، تخم كرفس ، جاوشير ، سكبينج ، تربد ، حب بلسان و يا آب عسل و نظاير آن بخورند .