است . سطح فوقانى برگها صاف ، سبز روشن يا تيره و سطح تحتانى معمولا ناصاف و با خشونت و سبز مات است . گلها خوشه‌اى ، بلند ، ميوه ، سته ، گرد ، سياه‌رنگ يا سبزرنگ است . دانهء آن تخم‌مرغى ، كوچك و گلابىشكل با نوك كوتاه مىباشد . تكثير مو مانند اغلب گياهان به‌طور كلى از طريق كاشت بذر ، قلمه ، خوابانيدن و پيوند امكان دارد ، ولى روشى كه بيشتر معمول است از طريق كشت قلمه و خوابانيدن و پيوند نهال جديد مىباشد كه ضمن صرفه‌جويى در مدت زمان براى داشتن درخت باردهنده ، از نظر نوع مو نيز همان نوعى كه از آن قلمه گرفته شده به دست خواهد آمد . چون خواص دارويى قسمتهاى مختلفهء مو متفاوت است ، لذا بدوا به شرح اعضاى مختلف يك خوشهء انگور از نظر تركيبات و مواد عامل شيميايى مىپردازيم . تركيبات شيميايى يك خوشهء انگور به‌طور كلى شامل قسمتهاى زير است : 1 . دم خوشه و دم حبه‌ها كه 4 - 3 درصد خوشه را تشكيل مىدهد . 2 . گوشت داخل حبه‌ها ( پولپ ) كه 88 - 86 درصد خوشهء انگور را تشكيل مىدهد . 3 . پوست حبه‌ها كه 9 - 7 درصد خوشهء انگور را تشكيل مىدهد . 4 . دانهء داخل حبه‌ها كه 5 - 1 درصد خوشه را تشكيل مىدهد . * 1 . در دم خوشهء انگور مواد زير مشخص شده است : تانن 2 - 1 درصد ، مواد رزينى 5 / 1 - 1 درصد ، تارتر 1 - 5 / 0 درصد ( تارتر از نظر شيميايى به تارتارات اسيد دو پتاسيم « 1 » گفته مىشود و رسوب شورى است كه در بشكه‌هاى شراب باقى مىماند يا قشر زردى كه اطراف دندانها را مىگيرد ) ، اسيدهاى آزاد 9 / 0 - 3 / 0 درصد ( منظور از اسيدهاى آزاد اسيد تارتاريك و اسيد ماليك و . . . است ) ، مواد معدنى 8 / 2 - 7 / 1 درصد ، و ساير مواد . 2 . در گوشت داخل حبه يا پولپ انگور كه كاملا رسيده باشد ، در انگورهاى مناطق پرآفتاب مانند ايران كه قند آن زياد مىباشد ، مواد زير مشخص شده است : آب 80 - 70 درصد ، مواد قندى قابل تخمير ( گلوكوز و لوولوز ) 24 - 17

--> ( 1 ) . Tartarate acide de Potassium - Tartre