زيرا آنها همه به‌جاى خود باقى هستند و به‌هرحال كماكان مقدار ( كلسترول - بيشتر از 200 ميلىگرم در هر دسىليتر خون و پايين بودن مقدار HDL ( جزء خوب كلسترول ) ، اخطار و هشدار و علائم خطر براى ابتلا به حمله‌هاى قلبى مىباشند ولى نظريه جديد هوموسيستئين نيز يك راه تشخيص ديگرى است . زيرا هستند اشخاصى كه مبتلا به حمله قلبى شده‌اند درحالىكه اصولا داراى كلسترول بالايى نبوده‌اند . البته بايد توجه شود كه در علوم زيست‌شناسى اصل رياضى 4 - 2 * 2 حاكم نيست و در شرايط بدنى اشخاص مختلف نتايج متفاوت است . مثلا در يك تحقيق كه در هاروارد انجام شده ديده شده است كه بالا بودن مقدار هوموسيستيئن در عده‌اى داوطلب هيچ اثرى در ابتلا به بيمارى قلبى نداشته است ، ولى در اين تحقيق اشخاص داوطلب كه تحت بررسى قرار داشته‌اند داراى رژيم غذايى كاملى از نظر ويتامين بوده‌اند . بنابراين به‌هرحال لازم است كه پژوهش‌ها در اين موضوع ادامه داده شود . نتيجه بحث . توصيه چيست ؟ اولا بايد دانست كه چطور و چه وقت هوموسيستئين را اندازه بگيريم . اگر شخصى در وضع و حالت خاص ناراحتى قرار دارد يعنى مثلا