حمله قلبى داشته است ، ممكن است پزشك لازم بداند كه تست هوموسيستئين انجام دهد . ولى مسئله در مورد تست هوموسيستئين اين است كه هنوز معلوم نيست كه مقدار نرمال قابل قبول هوموسيستئين در بدن اشخاص بايد چقدر باشد . مسئله ديگر اين است كه بايد با تحقيقات بيشترى روشن شود كه آيا كاهش مقدار هوموسيستئين در بدن شخص بيمار مسلما در كاهش خطر حمله قلبى و مغزى مؤثر است ( به استثناى مواردى كه شخص مبتلا به هوموسيستيئن نوريا باشد ) و ما دام كه اطلاعات بيشتر و كاملى در اين موارد نداشته باشيم ممكن است احتياجى به تست هوموسيستئين نباشد . ولى به‌هرحال توصيه‌اى كه در اين موارد مىشود اين است كه بدون اينكه نيازى به تست هوموسيستئين باشد مصرف ويتامين‌هاى B را افزايش داد ، زيرا حتى مصرف مقدار كمى از ويتامين‌هاى B مقدار هوموسيستئين در خون را كاهش مىدهد . و اين كار را مىتوان با انتخاب يك رژيم غذايى مناسب انجام داد . براى تأمين فولاسين و ويتامين B 6 مسئله ساده است زيرا با خوردن مقدار زيادى سبزيجات برگى تازه و دانه‌هاى غلات كامل و مقدارى از انواع