هپاتيت‌هاى مزمن اين هپاتيت‌ها التهاب مزمن كبد را به همراه دارند و در اعمال سلول‌هاى كبدى اختلال ايجاد مىكنند و در برخى افراد بسوى سيروز كبدى پيشروى دارند . امّا در هر دو صورت اين افراد به واسطهء ابتلاء كبدى نسبت به افراد سالم ، كبدى ضعيف‌تر دارند و مشكل قصور هضم و آثار سوء مزاج در هضم و عوارض ناشى از آن را دارند . به دو دسته تقسيم مىشوند : 1 - هپاتيت مزمن مداوم در هپاتيت‌هاى مزمن مداوم بسته به نوع غذايى كه مصرف مىكنند و فشارى كه از ناحيهء غذاهاى چرب و دير هضم و سرخكردنى و روغن‌هاى نباتى جامد و مايع به كبد و معده وارد مىشود عوارض مختلفى از خود نشان مىدهد . گاه علامت خاصى ندارند و گاه با بىاشتهائى ، خستگى زودرس ، بىحوصلگى ، درد و كوفتگى تمام بدن روبرو مىشوند . درمان مؤثرى در طب جديد براى اين بيمارى وجود ندارد امّا در طب قديم مانند ساير موارد درمان‌ها بسيار مؤثر و كارساز و اگر بر آن مداومت شود به كلى ريشهء بيمارى كنده خواهد شد و حتى شخص مبتلا از ناقل بودن نيز خارج شده و امكان سرايت بيمارى از بين خواهد رفت . 2 - هپاتيت مزمن فعال فعال بودن يا فعال شدن هپاتيت براساس سير آن به طرف سيروز كبدى است . نكروز تدريجى و گاه نكروز سريع و حاد بر سلول‌هاى كبدى حاكم شده و به درون پارانشيم كبد توسعه مىيابد . اين پيشرفت گاه آن‌چنان سريع بوده و آن‌چنان تخريبى در كبد ببار مىآورد كه تشخيص سلول‌هاى نكروزه و تباه‌شده از سلول‌هايى كه هنوز سالم هستند و مقاومت مىكنند غير ممكن است . برخى از اين هپاتيت‌ها آن‌چنان فعال و برق‌آسا به كبد حمله مىكنند كه ظرف 10 روز بيمار را از پاى درمىآورند . در اين حالت اكثريت قريب به اتفاق سلول‌هاى كبدى آسيب‌ديده و از بين مىروند ولى در