طب ايرانى به لطف پروردگار براى پيشگيرى و درمان بيمار راه‌هاى گوناگونى وجود دارد . هپاتيت‌هاى ويروسى هپاتيت ويروسى و عفونت‌هاى ناشى از آن بىترديد يكى از مهمترين معضلات بهداشتى جهان امروز است كه سهم قابل توجهى از مرگ‌ومير و ناتوانىهاى اقتصادى و اجتماعى و روانى را به خود اختصاص داده است . ويروس هپاتيت اولين‌بار در سال 1965 در دنيا گزارش شد . تنها انجام واكسيناسيون تاكنون توانسته مقدارى از شيوع آن بكاهد . هپاتيت‌هاى ويروسى از مهمترين عوامل درگيرى كبد هستند كه تاكنون انواع آن به نام‌هاى G , E , D , C , B , A و ويروس EBV و CMV و سرخك و سرخجه و چند نوع ديگر شناخته شده است . مهمترين و شايع‌ترين آن هپاتيت B مىباشد كه عوارض حاد عفونت اين ويروس و همچنين عوارض مزمن نظير سيروز و HCC سالانه باعث فوت حدود يك ميليون نفر در جهان مىشود . سه چهارم مردم دنيا در نواحى با شيوع بالاى آلودگى هپاتيت B زندگى مىكنند . هپاتيت A عفونى با دورهء كمون كوتاه بىاشتهايى ، تهوع ، استفراغ ، كوفتگى عمومى ، دردهاى شبيه آنفولانزا يا عفونت مجارى تنفسى فوقانى ، بىميلى ، وجود تب ، حساسيت كبد و زردى . تعداد گلبول‌هاى سفيد طبيعى است ، تست‌هاى سلولى كبدى با منظره خاص نكروز مشهود است . انتقال ويروس از راه مدفوع و دهان صورت مىگيرد . ليكن انتقال از راه سوزن‌هاى آلوده نيز امكان‌پذير است ، ميمون‌هاى مارموست و شمپانزه‌ها ظاهرا تنها حيوانات حساس به اين ويروس هستند .