مهدى محقق
شناسنامه و پيشگفتار 15
مجموعه متون و مقالات در تاريخ و اخلاق پزشكى در اسلام و ايران ( فارسى )
چاپ شد و ديگرى تحت عنوان « دفاع از علم پزشكى در اسلام » كه در سال 1369 ، در سى و سومين كنگرهء بينالمللى مطالعات آسيايى و شمال افريقايى در تورنتو ايراد كرد و در مجموعهء سخنرانيهاى آن كنگره چاپ و منتشر شد . ج . بستان الاطباء و روضة الالباء از اسعد بن الياس بن مطران ، پزشك مخصوص صلاح الدين ايوبى . متن كتاب به صورت عكس از روى نسخهاى كه به خط مؤلف در كتابخانهء ملى ملك وابسته به آستان قدس رضوى موجود است ، همراه با مقدمهاى در شرح حال مؤلف و تلخيص و ترجمة كتاب به زبان فارسى ( دومين گفتار از مجموعهء حاضر ) و تعليقات و توضيحات دربارهء ادويه و عقاقير و گياهان دارويى در سال 1368 ، به وسيلهء مركز نشر نسخ خطى ، وابسته به بنياد دائرة المعارف اسلامى چاپ و منتشر شده است . نگارنده نشر مجموعهاى را تحت عنوان تاريخ علوم در اسلام بنيان نهاد كه نخستين مجلد آن ، يعنى دانشنامهء حكيم ميسرى يا كهنترين مجموعهء پزشكى اسلامى به شعر فارسى ، در سال 1366 ، به وسيلهء مؤسسهء مطالعات اسلامى انتشار يافت . اين جانب مقدمهاى بر آن كتاب ، تحت عنوان « جنبههايى از علم پزشكى در اسلام » نگاشت كه در آغاز آن كتاب آورده شد ( هشتمين گفتار از مجموعهء حاضر ) و نيز ، در سال 1367 كه در كنگرهء حافظ در شيراز شركت جست ، سخنرانى خود را تحت عنوان « يكى از تعبيرات پزشكى در شعر حافظ ( آخر الدواء الكى ) » قرار داد ( چهاردهمين گفتار از مجموعهء حاضر ) كه در مجموعهء سخنرانيهاى كنگره چاپ شده است . همچنين ، مقالهاى تحت عنوان « گذرى بر كتابشناسى علم پزشكى در اسلام نگاشت كه همراه با مقالهء خانم نوشآفرين انصارى ( محقق ) ، تحت عنوان « برخى از منابع فارسى در پزشكى و داروشناسى » در نامهء كتابدارى از انتشارات كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، در سال 1368 ، چاپ و منتشر شده است . در سال 1369 ، از نويسنده دعوت به عمل آمد تا در جلسات برنامهريزى آموزشى نهادى تازهتأسيس يافته در مالزى ، به نام مؤسسهء بينالمللى انديشه و تمدن اسلامى ، شركت كند . در آن جلسات ، با پيشنهاد او مبنى بر گنجانيدن درسى تحت عنوان « تاريخ و فلسفه و روششناسى پزشكى و علوم بهداشتى وابسته به آن » در برنامهء درسى آن مؤسسه موافقت شد ؛ همان پيشنهادى كه بارها به دانشگاه تهران كرده و پاسخ منفى دريافت داشته بود . آن مؤسسه با انتصاب اين جانب در مقام « استاد ممتاز فلسفهء اسلامى » ، مرا به عضويت علمى آنجا پذيرفت كه از سال 1370 تاكنون ، سالى سه ماه ، در آن مؤسسه به تدريس پرداختهام و