اين تعريف شايد در بعضى موارد صادق باشد اما تسرى دادن آن به همه چيز بسيار دور از انصاف و شناخت واقعى است . خصوصا كه تعريف علم مدرن از انسان و بيمارى به قدرى ضعيف و نامناسب است كه اگر به‌طور جدى مورد تجديد نظر قرار نگيرد ، مىتواند آسيب جدى به بسيارى از بيماران وارد كند . در اينجا كسى درمان مدرن را رد نمىكند و يا يكسره دستاوردهاى آن را انكار نمىكند ، بلكه پيشنهاد مىشود با هوشمندى بيش‌تر و استفاده از دانش‌هاى بومى ، سعى در بهبود روش‌ها و تعاريف خود را در امر درمان داشته باشد . نظام معرفتى مدرن معتقد است دانش در تمام حوزه‌هاى در حال پيشرفت است و ما در تمام زمينه‌ها مانند درمان - سلامت - توليد و حتى طرز تلقى از زندگى و نهايتا خوشبختى ، در حال پيشرفتيم به همين دليل پرداختن به معارف كهن صرفا وقت تلف كردن است ، چراكه ما مدام در حال تكامليم و بازگشت به گذشته بىمعنى است و به‌طور مثال وقتى كه ما مجهز به دانش مدرن و پيشرفته‌ايم دليلى ندارد براى درمان بيمارى به دانش‌هاى تكامل نيافته و غير كارآمد بپردازيم . اين نوع تفكر كه خاص جهان غرب است ، از هداياى اروپاست كه به كشور ما وارد شده است و متأسفانه علىرغم فوايد بسيار ، آسيب فراوانى نيز به كشور وارد خواهد